List Prezydenta do Uczestników i Organizatorów IX Światowego Zlotu „Szlak Przyszłości” ZHP poza granicami Kraju

Uczestnicy i Organizatorzy
IX Światowego Zlotu „Szlak Przyszłości”
Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju
Camp Tamaracouta, Kanada

 

Druhny i Druhowie!

Najserdeczniej pozdrawiam Was z Polski! Cieszę się, że mogę zwrócić się do Was jako Prezydent Rzeczypospolitej, a jednocześnie jako harcerz i protektor wszystkich organizacji harcerskich, w tym również Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju. Wspieranie i promocja ruchu harcerskiego to niezwykle zaszczytne zobowiązanie. Staram się je wypełniać w duchu służby, w trosce o całą naszą harcerską rodzinę. Dwudziestego piątego lipca odwiedziłem letni obóz koło Żółna na Kaszubach. Spotkałem się tam z przedstawicielami organizacji harcerskich działających w Kraju. Z radością i dumą przekazuję Wam wspólne przesłanie, które skierowali oni na Wasz zlot oraz głownię z ogniska, przy którym wtedy zasiedliśmy. To ważny i piękny znak jedności między druhnami i druhami, których dzielą granice państw i kontynentów, ale łączy coś o wiele ważniejszego: miłość do Polski oraz wierność ideom, którym od ponad stu lat służą polscy harcerze.

Ilekroć mowa o tych ideach, warto przywołać myśl harcmistrza Andrzeja Małkowskiego: harcerstwo to skauting plus niepodległość. W przyszłym roku przypada setna rocznica odrodzenia suwerennego państwa polskiego. Był to wyjątkowy w dziejach sukces, a przyczyniło się do niego wielu harcerzy. Dlatego członkowie współczesnych organizacji harcerskich mają szczególne prawo i obowiązek, aby uczcić ten jubileusz, aby uczynić go wielkim świętem polskości i polskiego ducha wolności. Powierzam Wam to zadanie i jestem pewien, że wywiążecie się z niego naprawdę wspaniale. Bo przecież to Wy, krzewiąc harcerskie ideały poza granicami Polski – wszędzie tam, gdzie mieszkacie, uczycie się i pracujecie, w środowiskach polonijnych i poza nimi – głosicie na co dzień dumę z Waszego dziedzictwa, okazujecie przywiązanie do polskiej kultury, języka i historii, do naszych narodowych bohaterów. W przyszłym roku złóżcie publiczny, uroczysty hołd tym, którzy w roku 1918, w ogniu I wojny światowej, wśród zmagań wielkich mocarstw, zdołali wskrzesić Polskę wolną i niepodległą.

Nazwa tego Zlotu to „Szlak Przyszłości”. Uważam, że aby patrzeć w przyszłość – oraz by czynić to z odwagą i optymizmem – trzeba być świadomym swojej siły i polegać na niej. Trzeba rozumieć własną tożsamość, znać swoją historię i być mocno przekonanym do wartości, którym chce się służyć. Myślałem o tym podczas tegorocznych obchodów Dnia Myśli Braterskiej w Warszawie. Wśród druhen i druhów, którzy stanęli ze mną wokół ogniska na dziedzińcu Pałacu Prezydenckiego, z radością powitałem również przedstawiciela Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju. Przypomniałem sobie wtedy czas, gdy reżim komunistyczny oddzielał Polskę od wolnego świata, a wielu harcerzy toczyło pokojową walkę o zachowanie naszego patriotycznego i harcerskiego dziedzictwa. Bardzo krzepiła nas świadomość, że nie jesteśmy sami.

Że gdzieś tam, na obczyźnie, istnieje organizacja, która otwarcie i konsekwentnie kontynuuje tradycje harcerstwa przedwojennego. Wielkim wydarzeniem był dla nas IV Światowy Zlot Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju, który odbył się w roku 1988 w Rising Sun, w stanie Maryland. Wtedy po raz pierwszy pojawili się na nim delegaci z Polski, w tym również instruktorzy z mojej krakowskiej drużyny. Od tamtego momentu datują się realne, efektywne kontakty między harcerstwem polonijnym i krajowym. Ufam, że w nadchodzących latach znacząco się one rozwiną.

Życzę, aby IX Światowy Zlot Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju umocnił Wasze braterskie więzy, Wasze wzajemne kontakty i współpracę. Niech to wyjątkowe spotkanie roznieci w Waszych sercach nowy zapał do realizacji harcerskiego posłannictwa. A już za rok serdecznie zapraszam Was do Polski. Spotkajmy się, aby wspólnie świętować wielki jubileusz stulecia odzyskania niepodległości. Raz jeszcze gorąco Was pozdrawiam. Czuwaj!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

Braterskie przesłanie i głownia z ogniska w Polsce dla IX Zlotu ZHP w Kanadzie

List Pana Prezydenta RP Andrzeja Dudy przywiózł na zlot i odczytał podczas uroczystego otwarcia jego delegat, Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta pan Wojciech Kolarski. Przekazał nam również braterskie przesłanie z obozu Skautów Europy – Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” w Żołnem na Kaszubach. Podczas odwiedzin w tym obozie 25 lipca br pan Prezydent wyglosił gawędę przy ognisku. Mówił o przyjaźni i braterstwie i zachęcał brać harcerską do jak najszerszego udziału w obchodach setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Z tego ogniska przekazano na ręce pana Prezydenta głownię dla naszej organizacji, wraz z braterskim przesłaniem od obecnych przedstawicieli krajowych organizacji harcerskich objętych prezydenckim protektoratem. Tę głownię przyjęli z rąk p. min. Kolarskiego Przewodniczący ZHP hm Robert Rospędzihowski i Komendantka Zlotu hm Krystyna Reitmeier. Głownia została złożona w ognisku zlotowym w dniu gości jako symbol harcerskiego braterstwa ponad granicami państw.

Odsłonięcie pomnika Żolnierzy Wyklętych

18-go września 2016r w Amerykańskiej Częstochowie, Prezydent Andrzej Duda z Malżonką wzięli udział w Mszy Św w Sanktuartium Matki Boskiej Częstochowskiej i potem w odsłonięcie pomnika Żołnierzy Wyklętych – Niezłomnych.

Przemówienie Przewodniczącego Związku Harcerstwa Polskiego

hm Roberta Rospędzihowskiego

działającego poza granicami Kraju
z okazji objęcia protektoratem Prezydenta RP Andrzeja Dudy
polskich organizacji harcerskich

21. lutego 2016r.

 

Druhu Prezydencie!

Związek Harcerstwa Polskiego działający poza granicami Kraju jest jedyną i największą, o zasiegu światowym, organizacją wychowawczą dla polskiej młodzieży i dzieci żyjących poza Polską.

Obecnie działa w Australii, Argentynie, Francji, Irlandii, Holandii, Kanadzie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Pracami całego Związku kieruje Naczelnictwo z Przewodniczącym ZHP na czele, a w poszczególnych krajach działają Okręgi lub Obwody.

Związek Harcerstwa Polskiego działający poza granicami Kraju z potrójną służbą – Bogu, Polsce i bliźnim, jest ideową i organizacyjną kontynuacją  polskiego skautingu zapoczątkowanego w tysiąc-dziewięć-set-dziesiątym roku przez Andrzeja Małkowskiego i Olgę Drahonowską-Małkowską.

W czasie drugiej wojny światowej harcerstwo w Polsce zeszło do Podziemia, a poza Polską rozwijało działalność we Francji, Anglii, na Bliskim Wschodzie, w Indiach, Afryce i innych krajach oraz przy Polskich Siłach Zbrojnych.

W tysiąc-dziewięć-set-czterdziestym-szóstym roku na Zjeździe w Enghien pod Paryżem – z udziałem Przewodniczącego ZHP Michała Grażyńskiego – przyjęto powojenną strukturę ZHP działającego poza Polską i obejmującego wszystkie kraje, w których osiedlili się Polacy. Ciągłość ideowa i wspólne dążenie do celu zapewnia nam –  trwającą już siedemdziesiąt lat – jedność organizacyjną mimo, że jesteśmy rozsiani po całym  świecie.

Dziś w naszych szeregach mamy zuchy, harcerki, harcerzy i brać instruktorską z rożnych pokoleń: z najnowszej i powojennej emigracji, z kolejnych pokoleń urodzonych na emigracji, jak i z pokolenia przedwojennego.

Ze względu na kluczową rolę, jaką pełnimy w utrzymaniu polskiej tożsamości wśród młodzieży urodzonej lub zamieszkałej poza Ojczyzną cieszymy się wsparciem ze strony diaspory polskiej.

ZHP stosuje sprawdzone metody harcerskie, oparte na zasadach skautowych Lorda Baden-Powella, a rozwiniętych w Niepodległej Polsce.

Do dziś Związek nieprzerwanie kontynuuje działalność do-stosowując swoje programy do potrzeb młodzieży polskiej żyjącej poza Polską. 

Pomaga pokoleniom żyjącym z dala od Kraju lepiej zrozumieć  czym jest Ojczyzna i jaką wartość stanowi Ona w życiu czlowieka.

Poprzez utrwalanie języka, kultury i historii naszego narodu, pomaga dzieciom i młodzieży lepiej pojąć wielkość i potrzebę służby dla Tej, o której spiewamy: "... jeszcze nie zginęła póki my żyjemy". 

Pokolenie instruktorskie, które na emigracji kontynuowało służbę harcerską  rozpoczętą przed pierwszą wojną lub w drugiej Rzeczypospolitej wydało przywódców polskiego życia społecznego.

Zakładali polskie instytuty, stowarzyszenia i organizacje samopomocy, byli kierownikami i nauczycielami szkół polskich sobotnich, budowali ośrodki parafialne.

Pokolenie to wzięło na siebie odpowiedzialność za szerzenie prawdy o rządach komunistycznych w Polsce i za służbę Sprawie Polskiej działając na płaszczyźnie politycznej na rzecz przywrócenia Polsce niepodległości.

Z tego pokolenia wyrosło dwóch Prezydentów RP na uchodźstwie: harcmistrz Kazimierz Sabbat i harcmistrz Rzeczypospolitej Ryszard Kaczorowski.
Jako Kapelan Rodzin Katyńskich ksiądz harcmistrz Zdzisław Peszkowski łączył rodziny w Kraju i na emigracji w docieraniu do prawdy o tej zbrodni.

To pokolenie współtworzyło struktury reprezentacyjme również w innnych krajach: w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Australii.

Kolejne pokolenia przejmowały pałeczkę. Nasi instruktorzy i wychowankowie wszystkich pokoleń dawali świadectwo prawdzie o Polsce w miejscach pracy i zamieszkania.

Wielu z nich osiągnęło wysokie pozycje zawodowe, jak na przykład hm Witold Szyryński, naczelny psycholog Lotnictwa Kanadyjskiego lub hm Stanisław Orłowski, naczelny architekt stanu Ontario.

Kontakty z harcerstwem w Kraju we wczesnych latach PRL z konieczności były nieformalne i sporadyczne. Interesowaliśmy się żywo wszystkim, co się w Kraju działo..

Śledziliśmy zrywy i upadki harcerstwa dotrzymującego kroku kolejnym próbom wyzwoleńczym w Polsce.

Dopiero wydarzenia z sierpnia osiem-dziesiątego roku i powstanie „Solidarnośći” umożliwiły nawiązanie bliższych kontaktów, które przetrwały stan wojenny.

Wspominamy udział delegacji z hm Stanisławem Broniewskim „Orszą” na czele w naszym zlocie w Rising Sun w tysiąc-dziewięć-set- siemdziesiątym-ósmym roku.

Cenimy wielce obecną współpracę z bratnimi organizacjami harcerskimi w Polsce w przekonaniu, że służymy tej samej sprawie wychowania młodych ludzi do służby Bogu, Polsce i bliźnim, a w środowiskach, w których żyjemy i działamy szerzymy postawę prawego, dobrego człowieka
i obywatela świadomego polskiego pochodzenia.

Druhu Prezydencie!

Doceniając doniosłość dzisiejszej uroczystości stajemy tu dziś z silną  reprezentacją. Jesteśmy dumni że wsród nas jest harcmistrzyni Jadwiga Chruściel, przedwojenna harcerka i wychowawczyni kolejnych pokoleń młodzieży na emigracji, córka Komendanta Okręgu Warszawskiego AK
generała brygady Antoniego Chruściela, legendarnego „Montera”.

Cieszymy się także z obecności wśród nas naszych braterskich organizacji harcerzkich działających poza krajem na Białorusi, w Czechach, Na Litwie, i na Ukrainie.

Jesteśmy zainteresowani aby wszyscy Polscy Harcerze i Harcerki z kraju i z poza Polski, jeżeli będą chcieli, mogli współpracować w przygotowaniu i uczestnictwie w tym wielkim wydarzeniu jakim byłby Swiatowy Jamboree na Polskiej  ziemi w 2023  roku.

Łączy nas wszystkich w tym roku jubileusz tysiąc-pięć-dziesiątej rocznicy Chrztu Polski. Związek Harcerstwa Polskiego założony w tysiąc-dziewięć-set-dziesiątym roku i działający poza granicami Kraju od siedem-dziesięciu lat rozpoczyna obchody jubileuszu specjalnym programem.

Niech mi będzie wolno –  wraz z gorącym podziękowaniem za objęcie protektoratem polskich organizacji harcerskich – w imieniu całego Związku Harcerstwa Polskiego działającego poza granicami Kraju wręczyć Druhowi Prezydentowi pierwszy egzemplarz wydanej z tej okazji odznaki jubileuszowej.

Czuwaj!

Warszawa, 25 maja 2012

W piątek 25 maja 2012r odbyła się uroczystość objęcia honorowego patronatu nad Ruchem Harcerskim w Polsce i poza granicami przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego.

Witając przedstawicieli organizacji harcerskich z Kraju i zagranicy podkreślono kontynuację chlubnych tradycji harcerskich i patriotycznych poza granicami Rzeczypospolitej przez ZHP poza granicami Kraju i harcerstwo polskie na Litwie, Białorusi i Ukrainie. Witano również przedstawicieli Szarych Szeregów, które pozostają wzorem i inspiracją dla nowych pokoleń harcerzy.

Pośród gości honorowych byli parlamentarzyści, przedstawiciele rządu, szef sztabu generalnego wojska polskiego, księża biskupi. Obecna była również druha Krystyna Małkowska-Żaba, wnuczka Andrzeja i Olgi Małkowskich założycieli harcerstwa przed ponad stu laty. W uroczystościach także brali udział sekretarze i podsekretarze stanu w kancelarii prezydenta Rzeczypospolitej oraz małżonka prezydenta, harcerka, pani Anna Komorowska.

Andrzej Małkowski powiedział: „Harcerstwo to skauting plus niepodległość” i harcerstwo od zawsze po dziś dzień związane jest nie tylko z pracą społeczną, wychowaczą i braterstwem ale też z Państwem polskim i polską niepodległością.

Jako pierwszy już w 1920 roku protektorat nad harcerstwem objął Naczelnik Państwa Marszałek Józef Piłsudski. Protektorami harcerstwa byli prezydenci drugiej Rzeczypospolitej Stanisław Wojciechowski i Ignacy Mościcki. A następnie depozytariuszami tego szlachetnego zwyczaju stali się prezydenci polscy na wychodźstwie w tym ostatni prezydent, harcerz, Ryszard Kaczorowski. Zwyczaj ten odrodził się w wolnej Polsce po 1989 roku gdy prezydenci Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski oraz Lech Kaczyński obejmowili protektoratem harcerstwo.

Dziś zgodnie z tradycją i zwyczajem prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej protektorat nad harcerstwem w Polsce i poza jej granicami obejmie Prezydent Bronisław Komorowski.

Po wprowadzeniu sztandarów harcerskich, na dziedziniec pałacu wszedł Prezydent Bronisław Komorowski. Pod oddaniu honorów sztandarom Pan Prezydent przewitał przybyłe delegacje organizacji harcerskich.

Odśpiewano hymn harcerski a następnie podsekretarz stanu w kancelarii prezydenta RP Pan Maciej Klimczak odczytał treść aktu honorowego protektoratu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nad Ruchem Harcerskim w Polsce i poza granicami Kraju. Następnie Pan Prezydent uroczyście wręczył przedstwicielom organizacji harcerskich Akt Protektoratu oraz pamiątkowy ryngraf.

Akty Protektoratu przyjęli:

prof. hm Adam Massalski - Przewodniczący Związku Harcerstwa Polskiego;
hm Ewa Borkowska-Pastwa - Przewodnicząca Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej;
hm Jarosław Sroka HR - Przewodniczący Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego "Zawisza"
Federacja Skautingu Europejskiego;
phm Katarzyna Verbeek - Naczelniczka Stowarzyszenia Harcerskiego;
hm Teresa Ciecierska - Przewodnicząca Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju;
pwd Sabina Maksymowicz – członkini Głównej Kwatery Organizacji Harcerek, Związku Harcerstwa
Polskiego na Litwie
hm Stefan Adamski - Przewodniczący Harcerstwa Polskiego na Ukrainie
phm Maryna Jucho - Przewodnicząca Republikańskiego Społecznego Zjednoczenia
"Harcerstwo" (Białoruś)

W imieniu wszystkich organizacji harcerskich hm Teresa Ciecierska wręczyła Panu Prezydentowi pamiątkową busolę i podziękowała za objęcie honorowego patronatu nad Ruchem Harcerskim.

Szanowny Panie Prezydencie!
Szanowna Pani Prezydentowo!
Szanowni Państwo!
Druhny i Druhowie!
W imieniu wszystkich organizacji harcerskich w Kraju i za granicą chciałabym podziękować za objęcie honorowym protektoratem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej całego ruchu harcerskiego.

Protektorat Głowy Państwa jest symbolicznym uznaniem codziennej pracy tysięcy naszych zuchów, harcerek i harcerzy, a także instruktorek i instruktorów organizacji harcerskich, którzy pełnią swoją codzienną służbę Bogu, Polsce i bliźniemu.

Wierzymy, że ten protektorat symbolicznie otwiera nowy rozdział w historii ruchu harcerskiego i wszystkie organizacje harcerskie w Polsce i za granicą będą dążyć do wspólnej reprezentacji i podnoszenia rangi harcerstwa w państwie i społeczeństwie.

Wspólna praca i umocnienie pozycji harcerstwa w państwie jest dzisiaj bardzo potrzebne naszemu ruchowi, ale wierzymy również, że silne harcerstwo jest także polską racją stanu.

Niech ta busola będąca pamiątką dzisiejszego dnia wskazuje zawsze Panu Prezydentowi kierunek na najlepsze wartości zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu harcerskim.

CZUWAJ !

Słowa Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego

Witając wszystkich przybyłych na uroczystości, Pan Prezydent wspomniał o tym, że na tym miejscu gdzie zebraliśmy się, w 1920 roku Marszałek Józef Piłsudski jako naczelnik państwa polskiego przyjmował po raz pierwszy protektorat nad harcerstwem polskim i marzył o tym, żeby duch harcerski szerzył się w Polsce wśród polskiej młodzieży.

„Znamy wszyscy niełatwą historię polskiego harcerstwa, znamy wszyscy piękną i heroiczną i bogatą historię ruchu harcerskiego. To wszystko był przejaw trwałości ducha harcerskiego.” -powiedział Prezydent.

Pan Prezydent dziękował wszystkim harcerkom i harcerzom w Polsce i poza granicami kraju za to, co udało się dzisiaj osiągnąć. „Bo przecież droga do protektoratu prezydenckiego musiała wieść także poprzez zrozumienie, że krzyż harcerski jest wspólną wartością, jest wspólnym znakiem, jest wspólną busolą wyznaczającą kierunek harcerskiej drogi dla wszystkich. Za to serdecznie wszystkim dziękuję.”

Przechodząc do zadań i wyzwań, które przed nami stoją podkreślił – „że to od nas zależy, czy będziemy w stanie postawić wielkie zadanie i podnieść je, udźwignąć. Zadanie, które byłoby nie tylko dowodem na umiejętność współdziałania. Dowodem na to, że wszyscy rozumiemy i przeżywamy cały czas tą harcerską potrzebę braterstwa. Ale także zadanie, które może być istotne z punktu widzenia pokazywania pięknej, ciekawej Polski, tej Polski harcerskiej.”

Ognisko

Po odprowadzeniu sztandarów, prześliśmy do ogródów pałacu belwederskiego, gdzie w gronie rodziny harcerskiej zasiedliśmy do ogniska.

Rozpoczynając ognisko przewitano organizacje harcerskie w Kraju; ZHP, ZHR, Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego „Zawisza”, Stowarzyszenie Harcerskie oraz organizacje harcerskie z Litwy, Ukrainy i Białorusi. Szczególnie serdecznie przewitano przedstawicieli Związku Harcerstwa poza granicami Kraju, którzy przez wiele lat na emigracji podtrzymywali tradycje harcerskie, podtrzymywali tradycje polskości kształtując kolejnie nowe pokolenia polskich patriotów.

W gawędzie druh Prezydent powiedział: „Patrząc na harcerzy z tylu organizacji razem patrzę optymistycznie w przyszłość wierząc, że jest za nami trudny okres kiedy istniały ostre i często bolesne podziały i okres w którym zamierało to poczucie braterstwa - że harcerz harcerzowi bratem. Mam nadzieje, ze wchodzimy w okres budowania zdolności do lubienia się, przyjaźnienia, współdziałania, przynależności do jednej wielkiej rodziny harcerskiej przy zróżnicowaniu. Taki jest urok świata w którym żyjemy. Nie musi być nic bolesnego, nic przykrego. To może być nawet okazją do szlachetnej rywalizacji.”

Prezydent będzie starał się wypełniać swój protektorat jaknajlepiej. Jest otwarty na potrzeby harcerstwa, ale jest także otwarty na rozmawianie o sprawach trudnych. O sprawach, które stoją przed nami.

„Harcerstwo jest rzeczą na tyle piękną, jest ruchem na tyle pięknym, na tyle budującym świat piękny, że warto inwestować samego siebie, warto inwestować i polskie marzenie o dobrej przyszłości Ojczyzny, o dobrej przyszłości nas wszystkich. Kto jak kto, ale harcerze mają w sobie to przekonanie, że wiele potrafią, wiele mogą i niewiele oczekują – że chcą dawać z siebie innym. Od nas zależy czy zbudujemy piękną Polskę harcerską.”

Czuwaj !

Andrzej Borowy, hm
Naczelnik Harcerzy

Historia honorowego protektoratu sprawowanego nad polskim harcerstwem przez przywódców państwa polskiego od 1920 roku
http://ww2.senat.pl/k7/dok/bad/2010/ot-581.pdf