Technika Harcerska
| W tym numerze e-gazetki: | ||
Kierunki
Świata |
Ogniska |
Węzły |
|
|
Mrowisko |
 |
Mrowisko jest bardziej spadziste ku północy |
|
|
Pień ściętego drzewa |
 |
Pień ściętego drzewa (słoje roczne zaciskają się ku północy) |
|
|
Mech |
 |
Mech: od
północy Kora pni, a niekiedy i konarów jest od strony północy pokryta porostami i mchem. Północne zbocza pagórków i wydm w lesie są zwykle obficiej porośnięte mchem, niż zbocza południowe. |
|
|
Samotne drzewo |
 |
Drzewo
rosnące samotnie ma silniej rozwinięte gałęzie od strony
południowej. Kierunek północny można określić ogólnie według wyglądu drzew. Korona drzewa jest od strony południowej lepiej rozwinięta i bogatsza. |
|
|
Gwiazdy |
 |
W noc pogodną określamy kierunek północy według Gwiazdy Polarnej. Gwiazdę tę, a zarazem kierunek bieguna północnego, łatwo jest odszukać za pomocą gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy (Dużego Wozu). W tym celu przedłużamy prostą, przechodzącą przez dwie ostatnie gwiazdy czworoboku Dużego Wozu w stronę drogi mlecznej. W tym kierunku w odległości pięćiokrotnie większej, niż odległość między wymienionymi gwiazdami Dużego Wozu znajduje się Gwiazda Polarna. |
|
Pn |
Słońce i cień |
|
Cień kija wbitego pionowo w ziemię wskazuje:
-
o godz. 6:00
-
zachód Zamiast kija możemy użyć własnego ciała, tak jak sytuacja rysunku obok. Ale situacja przedstawiona na rysuku będzie poprawna tylko o godz. 12:00. N - północ, S - południe, E - wschód, W - zachód |
|
Pn |
Słońce i zegarek |
 |
Zegarek ustawić małą wskazówką ku słońcu. Linia dzieląca kąt
pomiędzy małą wskazówką, a cyfrą 12 na połowę wskazuje północ. Posługując się zegarkiem przy określaniu kierunków świata należy: - od wschodu słońca do południa dzielić kąt w lewo od liczby 12 do wskazówki zegarka - od południa do zachodu słońca dzielić kąt w prawo od liczby 12 Kierunek północno- południowy możemy określić dokładnie tylko wtedy, gdy zegarek chodzi według czasu miejscowego. |
Przed rozpaleniem ogniska przygotowujemy odpowiednio miejsce. Wytyczamy okrąg o średnicy 50-70 cm, usuwamy z niego darń, odkładając ją na bok (będzie potrzebna do zamaskowania miejsca po ognisku). Wokół okręgu układamy kamienie lub obsypujemy go ziemią. Przygotowujemy w pobliżu wiadro z wodą lub piasek. Ogień palimy w bezpiecznej odległości od lasu (na dużej polanie, na łące).
Drewno na ognisko
Przed rozpaleniem ogniska należy zgromadzić odpowiednią ilość opału, nawet więcej niż może się nam wydawać potrzebne. Drewno na opał musi być suche, po deszczu lepiej zbierać je tylko w miejscach osłoniętych, np. pod konarami drzew. Drewno różnych gatunków drzew ma odmienne właściwości:
Sosna, świerk, jodła to gatunki drzew iglastych, których drewno pali się szybko, jasnym płomieniem. Łatwo znaleźć je w lesie, nadaje się świetnie na ognisko.
Dąb, buk, grab, jesion - to drzewa liściaste, których drewno jest twarde, posiada zwartą strukturę. Pali się wolno i równomiernie, wydziela bardzo dużo ciepła, nadaje się raczej do gotowania.
Brzoza - pali się bardzo dobrze, ale świeża kora daje czarny dym. Wysuszona kora brzozy daje bardzo wysoką temperaturę.
Eukaliptus - to Australijskie drzewo dobrze się pali.
Rodzaje Ognisk
Istnieje wiele rodzajów ognisk. Poszczególne typy ognisk różnią się zależnie od przeznaczenia
|
“Bezpieczne ognisko nocne” Ognisko to umożliwia sen przy ogniu bez niebezpieczeństwa, że płonące kłody stoczą się na śpiącego. Należy położyć dwie duże świeże kłody na ognisku w taki sposób, że będą chronić ciebie i twoje schronienie w miarę, jak ognisko będzie się wypalać. Zwróć uwagę na położenie ściany odbijającej ciepło. |
 |
|
“Ognisko długotrwałe” |
 |
|
Ognisko “T” Jest to ognisko dogodne do gotowania. Ogień utrzymuje się w górnej części litery “T”, skąd pobiera się żar do gotowania w części dolnej. |
 |
|
Ognisko “wigwam” Dogodne do gotowania i ogrzewania się (zużywa wiele opału). Podpałkę wstępną należy umieścić pośrodku przygotowanego miejsca wokół wbitego w ziemię kołka, z otwarciem od strony nawietrznej dla zapewnienia ciągu. Ognisko należy osłaniać od wiatru zapalając je od strony nawietrznej. |
 |
|
Ognisko “piramida” Podobne do ogniska typu “studnia”, z tym, że ułożone jest z pełnych warstw drewna, a nie z ażurowej konstrukcji. Takie ognisko pali się długo i można je wykorzystać jako ogień na całą noc. |
 |
|
Ognisko “studnia” Zapewnia dużo ciepła i światła dzięki dużemu dopływowi powietrza. Dlatego może ono służyć do gotowania i sygnalizacji. |
 |
http://kami4.wordpress.com/category/techniki/
|
Węzeł płaski |
Do wiązania dwóch sznurów mających wytrzymać silne napięcia. Dzięki swojej płaskości ma zastosowanie przy pierwszej pomocy. |
 |
|
Węzeł tkacki |
Służy do łączenia dwóch lin jednakowej lub różnej grubości. |
|
|
Węzeł ratowniczy |
Pętla, która nie zaciąga się, służąca do spuszczania ludzi z dużej wysokości itp. |
|
|
Węzeł rybacki |
Do łączenia dwóch lin. Daje się szybko zawiązać i rozwiązać. |
|
|
Ósemka pionierska |
Służy do przymocowania liny do pala lub związania chrustu itp. Węzeł ten wytrzymuje napięcie z obu stron. |
|
|
Skrót |
Do skracania liny. |
|
|
Węzeł tatrzański |
Pętla tego węzła nigdy się nie ściągnie i może bezpiecznie być użyta jako rączka do trzymania paczek. |
|
|
Kluczka zaciągająca się |
Do umocowania np. linek namiotowych. |
|
|
Kluczka nie zaciągająca się |
Do przytroczenia bagażu, chwilowego zahaczania itp. |
|
|
Ósemka podwójna |
Do zaczepiania o drąg lub pal przy trwającym nadal naprężeniu linki. |
|
