W
Detroit praca harcerska rozpoczęła się 15 lipca, 1950 r., gdy dhna. hm.
Janina Odrzywolska zorganizowała zastęp “Polskie Wierzby” – z harcerek,
które przyjechały do Stanów Zjednoczonych z Niemiec. Niektóre z tych
harcerek już od kilku miesięcy należały do Kręgu Harcerskiego stworzonego
przez dha. hm. Józefa Spornego. W skład tego Kręgu wchodzili; instruktorki i
instruktorzy, harcerki i harcerze, oraz Przyjaciele Harcerstwa. Było to
jakby wielkie ognisko, z którego węgielki zamieniały się w poszczególne
jednostki harcerskie.
1 sierpnia 1950 r. dhna. Janina Odrzywolska zorganizowała korespondencyjny zastęp instruktorek pod nazwą “Nowe Płomienie” (kontynuacja zastępu instruktorek w Niemczech).
Ciekawy i oryginalny był początek pracy. “Polskie Wierzby,” poza normalną pracą harcerską i zdobywaniem stopni, zamieniały się w aktorki i dzięki swoim talentom brały udział we wszystkich patriotycznych i narodowych imprezach. Zbiórki odbywały się co tydzień w domach prywatnych.
“Nowe Płomienie” miały w swoim programie:
1. Pracę z młodzieżą;
2. Samokształcenie;
3. Pomoc dzieciom polskim w Niemczech;
4. Pomoc żołnierzom polskim, inwalidom i chorym;
5. Pomoc dhnie. Oldze Małkowskiej w Domu
Dziecka Polskiego w Anglii;
6. Popieranie Skarbu Narodowego, i
7. Pomoc Polsce.
Kto zna i
rozumie Harcerstwo wie, że ideały harcerskie nie zmieniają się, a podstawą
jest służba Bogu, Ojczyźnie i Bliźnim. W Harcerstwie nie ma miejsca na
egoizm, cechuje go wspólna praca, poświęcenie, wzajemna pomoc, wyrabianie
prawego charakteru, miłości do Ojczyzny – patriotyzmu.
Po zorganizowaniu polskich szkół wieczornych i sobotnich powstały gromady zuchowe i drużyny harcerskie. Przy Związku Narodowym Polskim powstała grupa harcerska im. Zawiszy Czarnego, która powierzyła dhnie hm. Janinie Odrzywolskiej zorganizowanie szkoły języka polskiego im. Zawiszy Czarnego. Wszyscy uczniowie tej szkoły byli zuchami, harcerkami i harcerzami. Tak powstała gromada zuchowa “Polska Łąka” i drużyna “Polski Las”, z “Sosnami” i “Dębami.”
Przy
szkole im. St. Staszica powstała “Polska Pasieka” i “Pszczółki.” Potem jak
grzyby po deszczu wyrosły “Sarny,” “Wiewiórki,” “Jaskółki” itd.
Gromady zuchów dziewcząt i drużyny harcerek powstawały spontanicznie –
jedne trwały krótko, drugie dłużej, jeszcze inne przeszły do historii z
pięknym dorobkiem, inne trwają do dziś przekazując następnym pokoleniom
bogatą tradycję.
Ziemia Rodzinna, to nie tylko nasze polskie przepiękne krainy geograficzne, to nie tylko nasze rzeki, góry, lasy, pola … Ziemia Rodzinna – to Hufiec Harcerek w Detroit, który powstał w 1952 r. a pierwszą hufcową została dhna. hm. Janina Odrzywolska.
Hufiec ten istnieje i tętni życiem już 50 lat. Życie i działalność Hufca porównać można do obrazów w kalejdoskopie – szkiełka te same, ale obrazy zupełnie inne i …jakże kolorowe. W Hufcu “Ziemia Rodzinna” żaden rok nie jest podobny do drugiego.
W kolejnych latach piastowały funkcję hufcowej Hufca “Ziemia Rodzinna” następujące druhny:
1952 – 1956: hm. Janina Odrzywolska
1956 – 1960: hm. Helena Chmielewska
1960 – 1975: hm. Janina Odrzywolska Gazdajka
1975 – 1976: phm. Elżbieta Rożmiej
1976 – 1981: hm. Bronisława Marczuk
1981 – 1994: hm. Sonia Raczkowska
1994 – 2008: hm. Teresa Wiącek
2008 – do chwili obecnej: dhna pwd. Katarzyna Mrukowicz.
Opracowała na podstawie różnych materiałów
Elżbieta Wolska, hm.