Hm. Pelagia Walkowiak Bazylewska

Pelagia Walkowiak Bazylewska została pierwszą hufcową Hufca Harcerek “Tatry” w Chicago. Prowadziła kształcenie wodzów zuchowych i znana była z ciekawych sposobów przeprowadzania prób na sprawności i oryginalnych zajęć kolonijnych.
Pelagia Bazylewska urodziła się 15 stycznia 1913 r. w Poznaniu, jedna z siedmiorga dzieci Stanisława i Katarzyny (z domu Remlien). Jako mala dziewczynka wykazywała zdolności muzyczne i grała na skrzypcach. Wychowana w okresie odradzającej się Polski, ukończyła miejskie gimnazjum w Poznaniu i podjęła pracę jako urzędnik sądowy.
Po wybuchu II Wojny Światowej druhna Pasia została aresztowana przez Niemców i wysłana na roboty do obozu Bremen-Blumenthal. Tam spędziła cały okres wojny pracując w wytwórni koców z „końskiego włosia.” Do rodzinnego domu już nie wróciła.
Po zakończeniu wojny druhna Pasia, wykorzystując znajomość czterech języków – polskiego, angielskiego, niemieckiego i włoskiego – podjęła pracę w organizacji Quaker Relief Board, która pomagała emigrantom w przygotowywaniu formalności do wyjazdu na zachód. W tym okresie poznała i poślubiła działacza harcerskiego Jerzego Bazylewskiego i ponownie zaangażowała się w pracę harcerską. Dla młodzieży, która dołączała do gromad i drużyn, harcerstwo było często zastępczą rodziną, zachęcało ich do dalszych studiów i wspierało tych, którzy potracili najbliższych.
W 1951r.,
Druhostwo Bazylewscy z dwuletnim synem Konradem wyemigrowali do Stanów
Zjednoczonych i na zaproszenie harcerskich przyjaciół zamieszkali w Chicago.
Dołączyli do 21. Kręgu Starszoharcerskiego, który powstał już w 1949r. Tu po
pięciu latach przyszła na świat córka Grażyna.
Druhostwo Bazylewscy od razu włączyli się w społeczne życie Polonii. Już od
wczesnych lat pięćdziesiątych, harcerstwo brało udział w festiwalu
bożenarodzeniowym w największym muzeum w Chicago – Muzeum Wiedzy i Przemysłu,
które urządzało międzynarodową wystawę choinek. Druhna Pasia z komitetem
polskim wprowadziła zwyczaj przedstawiania polskich zwyczajów świątecznych w
programie artystycznym, który przetrwał do dziś. Po kilkudziesięciu latach,
harcerskie wnuki dalej kontynuują tę tradycję.
W 1952r. druhna Bazylewska została pierwszą hufcową Hufca Harcerek “Tatry” w Chicago. Po czterech latach, wróciła do pracy z zuchami, prowadziła gromady zuchów-chłopców „Dzielni Kosynierzy” i „Gromadę słoneczną”, jeździła na kolonie i prowadziła szkolenie wodzów zuchowych. Znana była z ciekawych sposobów przeprowadzania prób na sprawności i oryginalnych zajęć kolonijnych. Zawsze pogodna i uśmiechnięta, była niestrudzona w przekazywaniu młodzieży zamiłowania do muzyki i przyrody, znajomości polskiej sztuki ludowej, oraz najwyższych ideałów skautowych.
Po oddaniu jednostek w ręce młodych wodzów, druhna Pasia włączyła się w działalność Obwodu ZHP Chicago, gdzie przez wiele lat pełniła funkcję skarbniczki. Razem z druhem Jerzym, była współredaktorką „Kroniki harcerskiej”, która wychodziła na łamach lokalnego polskiego dziennika, a od 1991r. jako osobny biuletyn. W tym okresie trwała w Chicago akcja zbierania funduszy na własną harcerską stanicę, która ostatecznie została zakupiona w 1992r. Druhna Pasia od razu rozpoczęła tradycję dorocznych bazarów świątecznych, z których dochód wciąż zasila kasę utrzymania harcerskiego domu.
W 1992r., Ministerstwo Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych – Wydział ds. Imigrantów odznaczyło druhostwa Bazylewskich jako zasłużonych dla Stanów Zjednoczonych. Druhna Pasia została również wyróżniona za pracę społeczną przez Legion Młodych Polek, bardzo szanowaną organizację polonijną w Chicago.
Druhna Pasia znana jest dzisiaj jako najstarsza druhna w Chicago. Imponuje swą wspaniałą pamięcią – potrafi wymienić imiona i nazwiska swoich zuchów sprzed 60 lat i często przytacza anekdotki o dawnych przygodach na zbiórkach i akjach letnich. Pomimo słabego zdrowia, nie traci optymizmu i pogody ducha, jest obecna prawie na wszystkich uroczystościach harcerskich i dalej interesuje się życiem harcerskim na codzień. Jest dla młodych wzorem prawdziwej służby harcerskiej, odwagi i wytrwałości.
Druhna Bazylewska zmarła 28 lutego 2010r. w Stanach Zjednoczonych.
(luty 2009, marzec 2010)