Hm. Hanna Bliźniak Chylińska

 

Hm. Hanna Chylińska, z domu Bliźniak, urodziła się w Petersburgu, w Rosji, 24-go grudnia 1913r. Wkrótce wybuchła 1-sza wojna światowa, a potem w Rosji rozszalała się rewolucja. Zginął ojciec Hanki. Po upływie kilkunatu lat Hanka wraz ze swoją matką miały możność powrotu do Polski. W drodze do Polski w 1926r. zmarła matka, a Hankę już na polskiej ziemi zabrano do domu dla sierot w Płocku. Tam chodziła do szkoły. Następnie wysłano ją do Seminarium Nauczycielskiego w Białymstoku. Po ukończeniu pięcioletniego kursu Hanka wyjechała jako nauczycielka do Mińska. Pozostała tam do 1939r.

 


Walny Zjazd Związku Harcerstwa Polskiego na Srodkowym Wschodzie, Palestyna, 19 lipca 1942 roku.  Na tym Zjezdzie phm. Hanna Blizniak (jest w srodku) wybrana była do Sądu Harcerskiego.

Po wybuchu wojny Hanka wstąpiła do Związku Walki Zbrojnej i otrzymała przydział jako łączniczka pułkownika Leopolda Okulickiego. Starając przedrzeć się z meldunkiem do Okulickiego, została aresztowana przez Sowietów i osadzona w więzieniu. Celę więzienna dzieliła z Jadwigą Domańską, artystką, siostrą Jerzego Brauna, autora pieśni harcerskiej "Płonie ognisko i szumią knieje...."  Wyszła z więzienia po ogłoszeniu amnestii w 1941r. Dotarła do Buzułuku do miejsca  formującej się Armii generała  Andersa i  wraz z wojskiem polskim przedostała  się do Persji, a następnie do miejscowości Rehovot w Palestynie.   

 

Na Środkowym Wschodzie organizował się już Związek Harcerstwa Polskiego. Hanka została  wybrana do Sądu Harcerskiego Rady. Służbę wojskową odbyła w Egipcie, a następnie we Włoszech, gdzie pracowała w służbach pomocniczych i szpitalu wojskowym. Działania wojenne ukończyła w stopniu kapitana. W Anglii wyszła za mąż za Mariana Chylińskiego a następnie, z dwójką dzieci – Stefanem i Kają – wyjechała do Kanady, gdzie koło Chatham razem z mężem rozpoczęli gospodarkę na farmie nie mając ani wiadomości i doświadczenia w tej dziedzinie. Po wielu latach ciężkiej i mozolnej pracy przenieśli się na stałe do Toronto.

Hanka Chylińska dołączyła do grona instruktorek w Kanadzie w 1955r. Sprawowała funkcje w Komendzie Chorągwi Harcerek, w Komisji Prób na stopnie instruktorek i Referacie Kształcenia Starszyzny oraz w  Zarządzie Okręgu i Komisji Rewizyjnej Okręgu. Brała udział w kursach, obozach, koloniach i konferencjach.  Najbliższą jednak  jednostką harcerską był szczep harcerek "Rzeka" i Hufiec Harcerek "Watra"  i z tymi jednostkami dzieliła swoje doświadczenia życiowe i harcerskie. Stopień harcmistrzyni zdobyła w 1960r. W ostatnim okresie służby dołączyła do drużyny instruktorek im. Jagi Falkowskiej.

 

Poza pracą harcerską prowadziła bibliotekę SPK w Toronto, współpracowała ze Stowarzyszeniem Nauczycielstwa Polskiego przy wydaniu działu literatury "Książki o Polsce",.

Jej największym zamiłowaniem były książki i harcerstwo. W końcowym okresie życia miała problemy ze wzrokiem i nie mogła już czytać.

 

Hankę Chylińską cechowała niezwykła prawość charakteru, uczciwość i bezpośredność. Była wymagająca i  surowa. jeśli chodziło o  przyznawanie stopni harcerskich i instruktorskich,  a zarazem  opiekuńcza, troskliwa i przyjazna. Miała duży respekt u młodzieży. Zmarła 9-go stycznia 1993r. w Toronto.

 

 

źródła:        

archiwum Zarządu Okręgu

hm. Krystyna Orłowska

hm. Zofia Stohandel

Skaut, wydawane w Palestynie

 

 

 

Wrócić do strony "Nasze Instruktorki"