Hm. Wiktoria Sabina Ardasiewicz Machnikowa
Wiktoria urodziła się w 1908 r. na Kresach. Do skautingu wstąpiła w Kijowie w 1917 roku. Przyrzeczenie złożyła w styczniu 1918 r.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wróciła z rodzicami do Warszawy. W 1924 r. ukończyła Wydział Ekonomiczny Akademii Nauk Politycznych.
Poza pracą zawodową brała czynny udział w Towarzystwie Rozwoju Ziem Wschodnich, roztaczając szczególną opiekę nad drużynami harcerskimi na Kresach. Pracowała w licznych organizacjach społecznych. W przysposobieniu kobiet do obrony kraju prowadziła referat wychowania obywatelskiego.
W listopadzie 1939 r. w czasie okupacji była zaprzysiężona w A.K.
Polskę opuściła w 1946 r. przenosząc się przez Włochy, Anglię do Argentyny.
Mimo absorbującej pracy zawodowej, jako współniczki niedużej fabryki przemysłowej rozpoczęła działalność harcerską i społeczną wśród polonii w Argentynie. Była wieloletnią członkinią Zarządu Związku Kombatantów i A.K. oraz Prezeską Związku Polaków w Argentynie.
Kilkakrotnie była wybierana na Przewodniczącą Zarządu Okręgu ZHP w Argentynie i kilkakrotnie pełniła funkcję Komendantki Chorągwi w okresie rozkwitu harcerstwa w tym kraju. Mimo pełnionych odpowiedzialnych funkcji udzielała się młodzieży jako opiekunka drużyny i hufcowa, gdy tego było potrzeba.
W 1968 r. uczestniczyła w korespondencyjnym kursie instruktorskim prowadzonym przez hm St. Wiśniewską ze St. Zjedn. z ramienia GKH-rek ZHP p.g.K. Po odbyciu próby została mianowana podharcmistrzynią 11 listopada 1965 r.
Podejmowane funkcje pełniła z poczuciem obowiązku i wytrwałości.
Harcmistrzynią była mianowana w 1967 r.
Wobec Głównej Kwatery Harcerek sumiennie wypełniała swoje obowiązki i należności. Brała udział w konferencjach instruktorek i zjazdach chłonąc doświadczenia innych ośrodków dla podniesienia poziomu pracy swego terenu. W trosce o przyszłość młodego pokolenia ufundowała Polski Ośrodek Młodzieżowy w Buenos Aires.
Za swą działalność społeczną odznaczona była Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą odznaką Federacji SPK, Krzyżem A.K.
Mimo swojej powierzchowej ostrości była czuła i zawsze pomocna ludziom w potrzebie.
Zmarła 19.7.1993
źródła
Archiwum GKH-rek ZHP p.K.
„Węzełek” pismo instruktorek, Nr. 189, IV.1994, A. Zapart Kom. Chor. H-rek w Arg.
„Węzełek” pismo instruktorek, Nr. 189, IV.1994, Wspomnienia hm A. Andrzejowska
Źródło: INSTRUKTORKI Organizacji Harcerek ZHP poza Krajem po drugiej wojnie światowej, hm Władysława Seweryna Spławska, Główna Kwatera Harcerek, Londyn 2004r.