Marzenna
Piskozub była założycielką pierwszej drużyny harcerek w Australii, jak również
jedną z pierwszych Komendantek Chorągwi w Australii, którą kierowała przez 19
lat najpierw jako Referentka Harcerek a potem jako Komendantka. Hm. Marzenna Jadwiga Żurek Piskozub
Marzenna
Piskozub była założycielką pierwszej drużyny harcerek w Australii, jak również
jedną z pierwszych Komendantek Chorągwi w Australii, którą kierowała przez 19
lat najpierw jako Referentka Harcerek a potem jako Komendantka.
27.10.1929 Dhna Marzenna urodziła się w Podzamczu, (woj. wołyńskie, osada wojskowa - Wola Piłsudskiego). Jej ojciec był legionistą.
10.02.1940 Wywieziona na Sybir (k. Archangielska). Wyjechała z Rosji staraniem polskiego wojska gen. Andersa w marcu 1942 roku, przez Morze Kaspijskie do Pahlevi w Persji, następnie do Teheranu, potem przez Irak do Palestyny.
15.11.1942 Wstąpiła do harcerstwa w Jerozolimie.
20.06.1943 Złożyła przyrzeczenie na ręce hm. Julii Masłoń.
Do 1947r. uczęszczała do Polskiej Szkoły Dziewcząt w Ain-Karem, koło Jerozolimy. Z powodu wojny arabsko-żydowskiej wyjechała w marcu 1948 do Libanu.
Wiosną 1949r. w polskiej szkole w Zouku zdała egzamin maturalny i otrzymała Świadectwo Dojrzałości. Plany studiów w Bejrucie pokrzyżowała konieczność wyjazdu do Australii.
18.12.1949 okrętem „Gen. Howze” dociera do Melbourne.
W drodze do Australii pracowała w drukarni okrętowej, mając już za sobą kursy stenotypistki. Na samym początku uzyskała pracę w Department of Immigration, gdzie również była tłumaczem. W tych pierwszych latach było trudno znaleźć jakiekolwiek prywatne mieszkanie. Kiedy Druhna Marzenna szukała miejsca dla mamy i sióstr, dała ogłoszenie do gazety. Pewne małżeństwo australijskie akurat wróciło z podróży po Europie. Bardzo im się podobał Zurich, a nazwisko Żurek kojarzyło im się z Zurichem, i tak Druhna Marzenna, jej mama, i siostry rozpoczęły wygodniejsze życie w Melbourne.
Druhna Marzenna była wychowana w duchu patriotyzmu, a harcerstwo pogłębiało w niej tego ducha. Chętnie pokonywała przeszkody, aby przez pracy nad sobą wyrabiać w sobie silne cechy charakteru. Prowadziła osobisty dzienniczek, w nim pisała co dokonała podczas dnia i jakie zrobiła dobre uczynki. Zawsze pamiętała, że przyrzyczenie harcerskie obowiązywuje ją na codzień.
Druhna Marzenna zdobyła
wszystkie stopnie od ochotniczki do wędrowniczki, bo po samarytance w tych
czasach był stopień wędrowniczki. Szybko zdobyła też stopień przewodniczki.
Druhna Marzenna została współżałożycielką koła młodych, aby móc spotykać się w swojskim polskim gronie. Zgłosiła się do przebywającego w Melbourne, delegata Głównej Kwatery Harcerzy, hm Jerzego Zaborskiego, z chęcią założenia drużyny. Założyła 1 ŻDH im. Marii Curie-Skłodowskiej. Główna Kwatera udzieliła jej prawa przyjmowania Przyrzeczenia, więc przyjęła pierwsze przyrzyczenie harcerek w Australii. Były to harcerki Druhny Marysii Dalidowicz-Życińskiej. Uroczystość miała miejsce w listopadzie 1950r. w Melbourne.
1 ŻDH miała dwa zastępy, „Tatry” (starsze dziewczynki) i „Strumyki Tatrzańskie” (młodsze).
Hm. Lesława Piskozuba, przyszłego męża, poznała jadąc pociągiem na odprawę harcerską.
W styczniu 1953r. druhna Marzenna wyszła za mąż. Małżeństwo zostało obdarzone trzema córkami, które przeszły przez harcerstwo.
1960 – 1969 Po tymczasowym zawieszeniu Chorągwi Harcerek pod koniec lat 50-tych, druhna Marzenna została Referentka Harcerek we wspólnej Chorągwi ZHP w Australii.
1969 – 1979 Po ponownym powołaniu Chorągwi Harcerek w Australii druhna została mianowana jej Komendantką. Lata 60-te obfitowały rozkwitem pracy harcerskiej. Kursy szkoleniowe, obozy, konferencje, harmonijna współpraca z Chorągwią Harcerzy. Przybyło przewodniczek i podharcmistrzyń.
W 1979r. Po przekazaniu Chorągwi phm. Wiesławie Paszkiewicz druhna Marzenna pozostała w dyspozycji działu ksztacenia.
Umiłowanie przyrody daje Druhnie Marzennie bardzo dużo radości, jest źródłem inspiracji i odprężenia. Kocha ludzi i kontakt z ludźmi daje jej dużo satysfakcji. Zawsze widzi coś szczególnego w każdym człowieku. Harcerstwo dało i jeszcze daje do tego okazję. Druhna Marzenna zawsze przewiduje że będzie dobrze, czy lepiej – jest optymistką. Mówi, że największe osiągnięcia w harcerstwie ma jeszcze przed sobą.
Harcerstwo jest jej stylem życia.
Julia Buras sam