Gawęda

 

 

 

 

„Kieruj się zawsze, wszędzie, bezkompromisowo drogowskazem Prawa Harcerskiego”

 

W książce „O metodzie harcerskiej i jej stosowaniu”, Ewa Grodecka pisze, że ta, która prowadzi pracę harcerską musi sama „kierować się zawsze, wszędzie, bezkompromisowo drogowskazem Prawa Harcerskiego.”  W tym jednym zdaniu zamyka się cała esencja tego jaką powinna być zastępowa, drużynowa i instruktorka.

 

Z tego wypływają cechy, które powinna ona w sobie odnaleźć i pracować nad ich wyrobieniem.  Wymienię tylko niektóre: entuzjazm do pracy, pogoda ducha, obowiązkowość, wewnętrzna dyscyplina, wytrwałość, szacunek dla wszystkich ludzi, uczynność.  Na pewno potraficie dodać do tego wiele innych cech.  Pracując systematycznie nad wyrobieniem w sobie dobrych cech, stajemy się właśnie wzorem godnym do naśladowania.

 

Gdy mówimy o przykładach i wzorach które powinnyśmy przedstawiać harcerkom jako godne naśladowania, na myśl przychodzą mi dwa polskie przysłowia, które dobrze ilustrują to zagadnienie:

 

„Przykład działa cuda”

 

„Słowa uczą, a czyny porywają”

 

Bycie wzorem czy przykładem opiera się właśnie na naszych czynach, czyli na naszej postawie; na tym jakimi jesteśmy dla innych; na tym jak postępujemy.  Przykład osobisty jest konieczny do wyrobienia sobie autorytetu i poszanowania wśród otoczenia, czy to będzie w zastępie, czy w drużynie, czy też w szerszym gronie w którym działamy.

 

Oczywistym jest to, że nie wyrobimy sobie poszanowania w swoim środowisku jeżeli będziemy mówić pięknie o tym jaka harcerka powinna być, a same będziemy postępować inaczej.  Taką „udawaną” zastępową, drużynową czy instruktorkę harcerki szybko „rozszyfrują” i straci ona ich zaufanie i poważanie.  Natomiast ta, której słowa są poparte działaniem, staje się wzorem który zachęci innych do naśladowania.

 

Anna Mańkowska hm.

 

 

Wrócić na główną stronę gazetki "Sto Lat" - Numer 5