Gawęda
|
|
Gawęda
|
„Kieruj się zawsze, wszędzie, bezkompromisowo drogowskazem Prawa Harcerskiego”
W książce „O metodzie harcerskiej i jej stosowaniu”, Ewa Grodecka pisze, że ta, która prowadzi pracę harcerską musi sama „kierować się zawsze, wszędzie, bezkompromisowo drogowskazem Prawa Harcerskiego.” W tym jednym zdaniu zamyka się cała esencja tego jaką powinna być zastępowa, drużynowa i instruktorka.
Z tego wypływają cechy, które powinna ona w sobie odnaleźć i pracować nad ich wyrobieniem. Wymienię tylko niektóre: entuzjazm do pracy, pogoda ducha, obowiązkowość, wewnętrzna dyscyplina, wytrwałość, szacunek dla wszystkich ludzi, uczynność. Na pewno potraficie dodać do tego wiele innych cech. Pracując systematycznie nad wyrobieniem w sobie dobrych cech, stajemy się właśnie wzorem godnym do naśladowania.
Gdy mówimy o przykładach i wzorach które powinnyśmy przedstawiać harcerkom jako godne naśladowania, na myśl przychodzą mi dwa polskie przysłowia, które dobrze ilustrują to zagadnienie:
„Przykład działa cuda”
„Słowa uczą, a czyny porywają”
Bycie wzorem czy przykładem opiera się właśnie na naszych czynach, czyli na naszej postawie; na tym jakimi jesteśmy dla innych; na tym jak postępujemy. Przykład osobisty jest konieczny do wyrobienia sobie autorytetu i poszanowania wśród otoczenia, czy to będzie w zastępie, czy w drużynie, czy też w szerszym gronie w którym działamy.
Oczywistym jest to, że nie wyrobimy sobie poszanowania w swoim środowisku jeżeli będziemy mówić pięknie o tym jaka harcerka powinna być, a same będziemy postępować inaczej. Taką „udawaną” zastępową, drużynową czy instruktorkę harcerki szybko „rozszyfrują” i straci ona ich zaufanie i poważanie. Natomiast ta, której słowa są poparte działaniem, staje się wzorem który zachęci innych do naśladowania.
Anna Mańkowska hm.
