Gawęda
|
|
Gawęda
|
Służba Polsce – wczoraj i dziś
„Wszystko co nasze – Polsce oddamy...”
Śpiewamy to na każdej zbiórce, uroczystości związanej z harcerstwem...
A w refrenie naszego hymnu brzmią słowa, „Ramię pręż, słabość krusz, ducha tęż, Ojczyźnie miłej służ”...
Gdy składamy przyrzeczenie harcerskie, wypowiadamy: „mam szczerą wolę całym życiem pełnić służbę Bogu i Polsce...”
Powtarzamy punkty prawa od pierwszych chwil w drużynie harcerskiej – „Harcerka służy Bogu i Polsce...”
Czy zastanawiamy się nad tym co to znaczy? Gdy mamy 11 lat i składamy z przejęciem przyrzeczenie harcerskie, pewnie nie bardzo. Gdy mamy 15 lat i dochodzimy do wieku wędrowniczego, może zaczynamy się nad tym zastanawiać. Gdy jesteśmy młodymi drużynowymi i instruktorkami, napewno tak!
W pierwszym tekście prawa harcerskiego w 1911 roku, Andrzej Małkowski napisał, „Skaut jest wierny Ojczyźnie”. Czy służba Polsce dzisiaj jest o wiele inna niż służba Polsce harcerzy Małkowskiego? Pierwsze zastępy harcerskie też powstawały „poza Polską” – nie było Jej przecież na mapie Europy. Więc jakim miał być ten pierwszy polski skaut? Miał być dzielny i prawy – nie bać się być dobrym człowiekiem nawet w trudnych sytuacjach. Czy w szkole czy w pracy, skaut miał być uczciwy i prawdomówny; w domu czy poza domem, skaut miał być ofiarny, pomocny i pracowity. I miał być świadomy i dumny z tego, że jest Polakiem. Miał poznawać historię Polski – metodą skautową, Małkowski prowadził z pierwszymi skautami gry terenowe, urządzał wycieczki i odtwarzał różne słynne bitwy z dawnych lat, skauci byli rycerzami Zawiszy i Wołodyjowskiego lub skrzydlatą husarią Sobieskiego. A skautki druhny Olgi w jej gawędach wsłuchiwały się w opowiadania o bohaterach narodowych, o kosynierach Kościuszki i powstańcach listopadowych. Patronką pierwszej drużyny harcerek była Emilia Plater... Czy to znajomo brzmi?
Czy służba Polsce dzisiaj jest o wiele inna niż służba Polsce harcerek druhny Olgi i harcerzy Małkowskiego? Naprawdę nie... Tak, były czasy, gdy młodzież harcerska walczyła z karabinem w ręku o wolność Ojczyzny. Mamy piękne przykłady odwagi Orląt Lwowskich i harcerzy poległych w 1920 roku, Szarych Szeregow i służby „Bądź Gotów”... ale na codzień służba Polsce to taka sama jak dzisiaj.
Służyć Polsce, a być poza Jej granicami... czy jest to możliwe? TAK! Czy jest to łatwe? NIE! Ale my harcerki i harcerze nie trzymamy się rzeczy łatwych – przecież staramy się być coraz lepsi. To samo możemy czynić w naszej służbie Polsce. Naszym obowiązkiem zatem jest wiedzieć skąd pochodzimy, być z tego dumni, poznawać polską historię i kulturę, żebyśmy mogli o niej mowić i strzec jej dobrego imienia, a najważniejsze, być ludźmi szlachetnymi, żeby jej nie przynieść wstydu! I czy mieszkamy w Anglii czy w Kanadzie, w Stanach Zjednoczonych czy w Australii, w Argentynie czy Francji, wiemy, że jesteśmy polskimi skautami... harcerkami i harcerzami – i jeśli nas ktoś zapyta skąd ty pochodzisz, to z dumą odpowiesz, „I am Polish” lub „Je suis polonais” albo „Soy polaco” – ale w sercu to wszystko znaczy jedno „Jestem Polką! Jestem Polakiem!”
hm. Barbara Chałko
