Ø      Urodził się 31 października 1888r. w majątku Trębki koło Kutna. Zginął  w nocy z 15 na 16 stycznia 1919r. w drodze do Odessy na statku który natknął się na minę.

Ø      Był członkiem „Eleusis”, „Zarzewia”, „Sokoła”, Organzacji Armii Polskiej i Polskich Drużyn Strzeleckich.

Ø      20 marca 1911 zorganizował we Lwowie w ramach „Sokoła” kurs skautowy dla 200 uczestników.

Ø      Przetłumaczył na język polski podręcznik Roberta Baden-Powella „Scouting for Boys” i dostosował do potrzeb polskich pod tytułem „Scouting jako system wychowania młodzieży”.

Ø      W 1911r. rozpoczął wydawnictwo pisma „Skaut” we Lwowie.

Ø      Jeździł po Małopolsce i w wielu miastach zakładał drużyny skautowe.

Ø      Prowadził reprezentację polską na III Wszechbrytyjski Zlot Skautów w Anglii w 1913r.

Ø      W czerwcu 1913r. ożenił się z Olgą Drahonowską. Jedną z pierwszych skautek polskich, i zamieszkał w Zakopanem. Objął funkcję drużynowego 1 Zakopiańskiej Drużyny Harcerczy im Ks. Józefa Poniatowskiego.

Ø      W 1914r. wstąpił do Legionów.

Ø      W 1915r. na zaproszenie Polonii amerykańskiej Małkowscy wyjechali do Stanów Zjednoczonych, aby tam organizować drużyny skautowe. Tam urodził się syn Lutyk.

Ø      W Kanadzie ukończył kurs oficerski i przerzucony z oddziałami kanadyjskimi do Europy, brał udział w ciężkich walkach we Francji.

Ø      W listopadzie 1918r. wstąpił do Armii Polskiej w Paryżu i dostał promocję na podporucznika.

Ø      W styczniu 1919r. został wysłany do Konstantynopola i Odessy z misją wojskową..

Pełny życiorys . . .

Hm. Aleksander Kamiński – “Kamyk”
 

Ø      Urodził się 28 stycznia 1903r. w Warszawie. Zmarł 15 marca 1978r. w Warszawie. Pochowany w kwaterze Szarych Szeregów na cmentarzu wojskowym na Powązkach.

Ø      Wprowadził koncepcję wychowawczą dla chłopców przekształcając  skautowe „wilczęta” w polskie zuchy.

Ø      Autor książek zuchowych „Antek cwaniak”, „Księga wodza zuchów” i „Krąg Rady”.

Ø      Od 1933r. Kamiński był komendantem szkół instruktorskich w Nierodzimiu i Górkach Wielkich.

Ø      Po wybuchu II Wojny Światowej współtworzył harcerstwo podziemne.

Ø      Komendant organizacji małego sabotażu pn. „Wawer”.

Ø      Autor słynnych książek o konspiracyjnej działalności harcerstwa: „Wielka Gra”, „Kamienie na szaniec” i „Zośka i Parasol”.

Ø      Po wojnie, Kamiński podejmował próby walki o autentyczne harcerstwo w Polsce pod rządami komunistycznymi.

Ø      Był profesorem i kierownikiem Katedry Pedagogiki Społecznej na Uniwersytecie Łódzkim.

Pełny życiorys . . .

Dr. Michał Tadeusz Grażyński

Ø      Urodził się 12 maja 1890r. w Godowie pow. myślenicki. Zmarł 10 grudnia 1965r. w Londynie.

Ø      Uczestnik dwóch powstań śląskich – w 1920r. i w maju 1921r.

Ø      W latach 1926-1939 był Wojewodą Śląskim i na tym stanowisku wybitnie przyczynił się do akcji zespolenia Śląska z resztą Polski.

Ø      Dzięki jego staraniom oddział śląski ZHP ożywił swoją działalność i powstały fundusze na Szkołę Instruktorską na Buczu.

Ø      Przewodniczący ZHP od 2 lutego 1931r. Pełnił tę funkcję aż do wybuchu II Wojny Światowej kiedy został powołany do Rządu RP.

Ø      Po wojnie zamieszkał w Londynie.

Ø      W lutym 1946r. jako Przewodniczący ZHP z wyboru w 1939r. objął przewodnictwo Naczelnej Rady Harcerskiej i Naczelnictwa ZHP działającego poza granicami Kraju. Pełnił tę funkcję do 1960r.

Pełny życiorys . . .

Hm. Stanisław Orłowski

Ø      Urodził się 24 września 1920r. w Skarżysku.  Zmarł 24 grudnia 2003r. w Toronto, Kanada.

Ø      Czynny w harcerstwie od 11-go roku życia, założył drużynę a potem szczep we Włodzimierzu na Wołyniu.

Ø      Na początku II Wojny Światowej organizował konspiracyjną prqacę harcerską we włodzimierzu. Aresztowany przez Sowietów został skazany na 10 lat zsyłki i wywieziony do obozu pracy w Peczorłagu na północy Rosji.

Ø      Zwolniony na mocy układu Sikorski-Majski, zgłosił się do Armii Andersa. Ze względu na zły stan zdrowia został odesłany pierwszym transportem do Persji, a następnie przez Irak do Palestyny.

Ø      Po przeszkoleniu wojskowym otrzymał przydział do 3 Dywizji Strzelców Karpackich. Przeszedł całą kampanię włoską, brał udział w walkach pod Monte Cassino i w Bolonii.

Ø      W maju 1945r. przetransportowany do Kinross w Szkocji, gdzie załoył krąg starszoharcerski. Studiował architekturę na Uniwersytecie w Leicester i podjął pracę jako architekt w Dyrektoriacie Szkolnym.

Ø      W 1952r. wyemigrował z rodziną do Kanady.

Ø      W latach 1967-1986 był Naczelnym Architektem w Ministerstwie Oświaty i w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego Kanady. Odpowiadał za prowadzenie badań, sporządzanie raportów, planowanie i projekty budowy placówek oświatowych.

Ø      W swojej specjalizacji był ekspertem na skalę międzynarodową: przewodniczył konferencjom, publikował artykuły, wygłaszał referaty naukowe i wykładał na wielu uczelniach. Był doradcą w krajach arabskich in na Karaibach.

Ø      Brał udział w pracach UNESCO i reprezentował Kanadę na forum międzynarodowym.

Ø      Przez całe życie działał w harcerstwie, pełniąc kolejno funkcje hufcowego, Komendanta Chorągwi Harcerzy w Kanadzie, Przewodniczącego Zarządu Okręgu w Kanadzie i Wiceprzewodniczącego ZHP działającego poza granicami Kraju.

Ø      Stanisław Orłowski był człowiekiem niezwykłej dobroci, który nigdy nie odmówił pomocy potrzebującym. Był także człowiekiem uśmiechu. Harcerz – żyjący zgodnie z Przyrzeczeniem i Prawem Harcerskim. Był człowiekiem pracy. Czasu nie marnował. Dewizą jego życia była wytrwałość i tą wytrwałość zalecał wszystkim.

 Pełny życiorys . . .