Hm. Jadwiga Pyszka Langner
Jadwiga
Teresa Pyszka Langner urodziła się 9 lutego 1926r. w Warszawie, córka
Bronisławy i Józefa Pyszki.
Jako dwunastoletnia dziewczynka wstąpiła do drużyny harcerek im. „Królowej Jadwigi” „Przyszłość”. We wrześniu 1939r. składała Przyrzeczenie harcerskie i została przyboczną drużyny. Po zakończeniu działań wojennych, wraz z druhną drużynową Zofią Ignasiak, brała udział w dożywianiu żołnierzy na szlaku wędrówki wychodzących z Warszawy na wschód, jak później w szpitalu w Warszawie. Pomagała Polskim rannym i chorym żołnierzom przetrwać samotność pisząc listy za nich do rodzin.
W 1940r. dhna Jadzia włączyła się w pracę konspiracyjną składając przysięgę na ręce por. Włodzimierza Ławrynowicza. Pluton sanitarny harcerski przy kompanii harc „Wawer” – okręg Warszawski AK „OBROŻA”. W 1944r. Powstanie zostawiło oddział w Wawrze, nie można było dostać się do miasta. Mosty zostały zamknięte i oddział konspiracyjny został przerzucony do partyzanki (lasu). Sanitariat objął opiekę nad ludnością cywilną. Pod koniec września, Niemcy zlikwidowali placówkę sanitarną i dhna Jadzia została wywieziona do Niemiec Zachodnich. W 1945r. obóz został oswobodzony przez wojska angielskie i cała grupa była przewieziona do Geven, obozu uchodźców. W tym obozie po raz pierwszy od 1939r., drużyna harcerek, w nowych mundurach (uszyte przez mamy i babcie w obozie) przemaszerowała 3-go maja wraz z żołnierzami i Akowcami z niewoli Niemieckiej. W tym samym czasie dhna Jadzia również pracowała jako sekretarka w biurze przy rejestracji uchodźców.
W sierpniu
1945r. organizują obóz harcerski wspólnie z drużyną harcerzy. Po ukończeniu
szkoły i demobilizacji z wojska pracuje w zawodzie krawieckim. Siedem lat
później emigruje do Stanów Zjednoczonych z założeniem aktywnej pracy dla Polski
i szybkiego powrotu do Ojczyzny. W następnych latach przychodzi na świat troje
dzieci. Wszyscy przeszli przez drużyny harcerskie.

Druhna Jadzia, razem z mężem, przez 35 lat prowadzą osrodek harcerski w New Jersey. W tym osrodku prowadzą zespół wędrowniczy „Pieśni i Tańca”. Zespół ten godnie promował polską kulturę na harcerskich spotkaniach oraz festiwalach polonijnych. W 1972r. stworzyła najmłodszą gałąź pracy w Organizacji Harcerek – Skrzaty. Na podstawie tej pracy została mianowana harcmistrzynią. Wspólnie z córką, opracowała książkę, „Jak Prowadzić Skrzaty”. W 1992r. objęła Referat Skrzatów przy Głównej Kwaterze Harcerek w Londynie, który prowadzi do dnia dzisiejszego. Poza harcerstwem jest sekretarką w Kole Armii Krajowej. Obecnie (2009r.) mieszka z mężem w New Jersey i stale udziela się w pracy z młodzieżą harcerską.
Opracowanie: Chorągiew Harcerek w Stanach Zjednoczonych