Hm. Krystyna Przyborowska Orłowska

Urodzona 6 września 1926r. w Warszawie.  Ukończyła Gimnazjum i Liceum Przyrodnicze im. Juliusza Słowackiego w Warszawie (1944).  Zmarła  11 sierpnia, 2010r.  w Toronto, Kanada.

Okres wojny

Czynna od 1940r w akcji opieki nad rannymi żołnierzami w szpitalu Ujazdowskim a następnie w RGO (Rada Główna Opiekuńcza) a więc organizowała paczki dla więźniów Pawiaka i niemieckich obozów koncentracyjnych. Od 1942r w ZHP, następnie w patrolu sanitarnym w TAP (Tajna Armia Polska), a od 1 stycznia 1943r w AK/WSOP gdzie przeszła przeszkolenie ogólnowojskowe i specjalność wartowniczą. Rozpoczęła też kolportaż Biuletynu Informacyjnego i potem pracowała w komórce “N”.

Koniec sierpnia 1944, posiłek na kwaterze, Marszałkowska 81A. Pierwsza z lewej - łączniczka "Stefa", (Krystyna Przyborowska-Orłowska).

W październiku 1943r.  przeszła do pracy w BIP (Biuro Informacji i Propagandy); zajmowała się kolportażem (“Hurtownia”) na terenie Okręgu Warszawa, pod komendą mjr. Zofii Lubińskiej (“Stefania”). Odwołana z BIP’u na 2 tygodnie przed Powstaniem i z rekomendacji płk. Jana Rzepeckiego (“Prezes”) przydzielona jako łączniczka do mjr. Antoniego Łocza (“Noster”). W czasie Powstania była łączniczką w dowództwie AK/WSOP Okręg Warszawa. Po kapitulacji wywieziona z 36 pułkiem do obozu jenieckiego Fillingbostel, potem do Bergen-Belsen, a następnie Oberlangen. Uwolniona przez 1 Dyw. Pancerna w dniu 12go kwietnia 1945r. W czerwcu tego roku przyjęta do Lotnictwa (WAAF) w Anglii.

Studia

Odkomenderowana z Lotnictwa na studia, we wrześniu 1946r. studiowała w Coventry, a następnie Leicester Polytechnic, gdzie ukończyła w 1949r. “School of Commerce”. W Kanadzie kontynuowała studia na Toronto University w dziale historii sztuki i antropologii.

Praca społeczna

W Anglii czynna w harcerstwie. Redagowała przez rok pismo dla zuchów – “Zuch”. W Kanadzie , dokąd wyemigrowała z mężem i córką w lutym 1952r. była członkinią Komendy Chorągwi Harcerek i  przez 5 lat redaktorką “Wici” (pismo harcerskie). Sprawowała różne funkcje, prowadziła kolonie zuchowe, obozy, kursy szkoleniowe, byla Komendantką Chorągwi w latach 1960-62 oraz trzykrotnie wybrana na członka Naczelnej Rady Harcerskiej. Mianowana harcmistrzynią w 1958r.

Poza harcerstwem udzielała się w społeczeństwie kanadyjskim: członkini Komitetu spraw ludzi starszych w Metropolii Toronto, inicjatorka fundacji pokoju w szpitalu “Women’s College Hospital” pod dedykację “Polish Women of Toronto”, przez 2 lata członkini Rady Pastoralnej Achidiecezji torontońskiej.  Również w polonijnym społeczeństwie – czlonkini od 1971r. Canadian Institute of Divine Mercy oraz od wielu lat członkini koła AK i kilka lat w kole Pań przy Stowarzyszeniu Inżynierów Polskich w Toronto.

Praca zawodowa

Pracowała dorywczo w Leicester, Anglia jako tłumacz w sądzie. W Kanadzie dorywcza praca dziennikarska, dla Głosu Polskiego i Związkowca. Tłumaczenia na język angielski dla osób prywatnych i instytucji naukowych. Pisze artykuły do pism harcerskich w Kanadzie i w Anglii.

Odznaczenia

Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż AK, Medal Wojska, Medal Lotnictwa i War Medal. Posiada też odznaczenia polskie i kanadyjskie za pracę społeczną,. Warszawski Krzyż Powstańczy, Krzyż Kawalerski, Order Zasługi Rzeczypospolitej Polski.

Zainteresowania

Książki, pisanie, zielarstwo i ogrodownictwo, gastronomia i roboty ręczne.

Dane personalne

Mężatka, 3 córki oraz 2 wnuków i 4 wnuczki.

Zamieszkała w Toronto.

Obozy, kursy i  kolonie zuchowe

1953 – kierowniczka kolonii zuchowej w Gananoque, 3 tygodnie

1954 – skarbniczka obozu harcerzy na Kaszubach, 2 tygodnie

1958 – instruktorka na obozie harcerek “Pod strzechą”, Kaszuby, 2 tygodnie

1959 – kierowniczka kolonii zuchów, Kaszuby, 2 tygodnie

1960 – kierowniczka kolonii zuchów , Kaszuby, 2 tygodnie

1962 – komendantka kursu dla drużynowych, Gniezno, Quebec, 2 tygodnie

1963 – kierowniczka kolonii zuchów, Kaszuby, 2 tygodnie

1964 – komendantka kursu dla zastępowych, Kaszuby, 2 tygodnie

1966 – kierowniczka kolonii zuchów, Kaszuby, 2 tygodnie

1967 – korespondentka Jamboree skautów etnicznych, Kaszuby

1968 – współorganizatorka wyprawy do Banff, Alta, opracowała program i uzyskała fundusze na tę

            imprezę od rządu federalnego.

1969 – kierowniczka kolonii zuchów, Kaszuby, 2 tygodnie

Mianowana komendantką obozu zza Atlantyku na Zlocie pod Monte Cassino, nie mogła pojechać ze względu na trudności finansowe.

1970 – komendantka obozu żeglarskiego Błękitnej Jedynki Żeglarskiej, Kaszuby, 2 tygodnie

Organizatorka i mianowana komendantką wyprawy do Manitoby, przedstawiła program i uzyskała fundusze od rządu federalnego. Musiała zrezygnować z wyprawy ze względu na śmierć w rodzinie. Doprowadziła do opracowania studium socjologicznego (etnografia ludności) na podstawie zebranych przez uczestniczki wyprawy mateiałów. Studium to przesłane zostało do Ottawy.

1971 – kierowniczka kolonii zuchów, Kaszuby, 4 tygodnie

1972 – kierowniczka kolonii zuchów, Kaszuby, 4 tygodnie

1976 – sekretarka Komendy Głównej II Światowego Zlotu na Kaszubach, 2 tygodnie

1986 – 2004 – drużynowa drużyny instruktorek im. Jagi Falkowskiej

Inne funkcje

1955 – 1960 redaktorka Wici (5 lat)

1958 - 1961 drużynowa gromady zuchów “Leśne Ludki”, Richmond Hill (3 lata)

1960 – 1962 komendantka Chorągwi Harcerek (2 lata)

Członkini Komendy Chorągwi Harcerek od roku 1952, przez wiele lat, oraz referentka wędrowniczek.

W okresie gdy dzieci były bardzo małe, referentka zuchów w komendzie Choragwi Harcerzy (w czasie pełnienia funkcji redaktorki Wici).

W ciągu jednej kadencji członkini komisji prób na HM. przy Chorągwi Harcerek w Kanadzie.

Obecnie od dwóch lat członkini komisji prób na PHM. przy Chorągwi Harcerek w Kanadzie.

Przez cały okres czasu od 1952r. pisze do pism polonijnych oraz harcerskich o harcerstwie.

Członkini Naczelnej Rady Harcerskiej, 3-krotnie, oraz członkini Naczelnego Sądu Harcerskiego 2-krotnie

Uczestniczka Zlotów: na Kaszubach (1976r), w Comblain la Tour (1982r), oraz w Rising Sun (1988r).

Naczelna Rada Harcerska – 3 razy (w okresach 1979-1982, 1982-1985, 1985-1988)

Naczelny Sąd Harcerski – 2 razy.

Mianowania: działaczką harcerską styczeń 1952r., HM. wrzesień 1958r.

Dhna Orłowska z prawej stronie z Dh. Orłowskim i z Panią Walęsą na przyjeciu w Konsulacie Polskim w Toronto	Dhna. Orłowska z mężem hm. Stanisławem Orłowskim