Nasze
Instruktorki
|
Hm.
Rzpl. Maria Wocalewska |
|
|
|
Ø Urodziła się w Łodzi 29 kwietnia 1885r. Zginęła w Powstaniu Warszawskim w 1944r. Ø Skończyła gimnazjum rosyjskie w Łodzi i studia przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ø Do harcerstwa wstąpiła w październiku 1913r. jako przyboczna 1 Łódzkiej Drużyny Żeńskiej im. Emilii Plater. Ø W 1914r. została komendantką drużyn łódzkich i pełniła tę funkcję do 1916r. Ø W 1915r. była delegatką na Walny Zjazd Polskiej Organizacji Skautowej w Piotrkowie i została wybrana na członka Komendy Naczelnej POS. Ø Mianowana w 1918r. Naczelną Inspektorką ZHP w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, pozostała na tym stanowisku aż do wybuchu wojny w 1939r. Ø Na Zjeździe Zjednoczeniowym ZHP w 1918r. w Lublinie, została wybrana do Naczelnej Rady Harcerskiej i objęła kierownictwo pracy żeńskiej w Naczelnictwie ZHP. Ø W latach 1921-1923 pełniła funkcję Naczelniczki Harcerek a w latach 1923-26 była Wiceprzewodniczącą ZHP. Ø Jako jedna z twórców ruchu skautowego w Polsce, otrzymała stopień Harcmistrzyni Rzeczypospolitej. Ø W latach 30-ych uczestniczyła w konferencjach programowych harcerek, dużo publikowała w czasopismach harcerskich, zajmowała się Starszym Harcerstwem i problematyką historyczną Ø Na początku II Wojny Światowej weszła do komendy Pogotowia Harcerek. Ø Pod koniec września uczestniczyła w zebraniu NRH, na którym podjęto decyzję o przejściu ZHP do pracy w konspiracji, a w październiku została dokooptowana do składu tajnego Naczelnictwa ZHP. Ø Od 1940r. prowadziła dom opiekuńczy dla dzieci w Skolimowie. Ø Zginęła 3-go sierpnia 1944r, w trzecim dniu Powstania, po opanowaniu przez Niemców domu, w którym prowadziła internat. Ø W 2009r. została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskie. Pełny życiorys . . . |
|
Hm.
Natalia Bylina Milewska Duffekowa |
|
![]() |
Ø Urodzona 23 maja 1916r. w Radomiu woj. Kieleckie. Zmarła 28 kwietnia 1972r. w Londynie. Pochowana na cmentarzu South Ealing. Ø W 1932r. wstąpiła do drużyny im.Zawiszy Czarnego w Radomiu. Ø Uczestniczka kursu na Buczu i jubileuszowego Zlotu w Spale Ø We wrześniu 1939r. w ramach Pogotowia Harcerek objęła pracę w szpitalu radomskim wśród polskich jeńców wojennych, organizując i szkoląc zespoły sanitariuszek. Ø Pełniąc służbę wojskową w szeregach AK od II 1940r. do 27.II.1944r., działała w Okręgu Radom jako łączniczka, szyfrantka, organizatorka patroli sanitarnych i kierowniczka szkolenia rezerw sanitarnych. Ø Aresztowana przez Gestapo 27.II.1944r., przeżyła trzy miesiące ciężkiego więzienia w Radomiu. Osadzona w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück a następnie przewieziona do Oranienburg-Sachsenhausen. Ø Uwolniona przez wojska alianckie w kwietniu 1945r. znalazła się w Belgii gdzie rozpoczęła pracę harcerską. Ø Wyjechała do Anglii w 1951r. Pełniła funkcję Komendantki Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii oraz Naczelniczki Harcerek. Ø Cechowała ją niezwykła sumienność i odpowiedzialność w podejmowanych przez nią obowiązkach harcerskich, społecznych i zawodowych. Pełny życiorys . . . |
Hm. Elżbieta Starzycka Andrzejowska
|
|
![]() |
Ø Urodziła się 22 czerwca 1907r. w Warszawie. Ø Dzieciństwo spędziła w Petersburgu. Tam w 1916r. przeczytała w książeczce o skautingu słowa ‘Wszystko co nasze Polsce oddamy’ i zainteresowała się harcerstwem. Ø Wstąpiła do harcerstwa dopiero po powrocie rodziny do Polski w 1922r. Złożyła przyrzeczenie harcerskie na ręce Olgi Małkowskiej. Ø Pełniła kolejne funkcje harcerskie w wolnej Polsce, jeździła na kursy i obozy. Ø Na Zlocie 25 lecia ZHP w Spale z drużyną wędrowniczek prowadziła świetlicę chorągwi białostockiej. W 1938r. po kursie instruktorskim na Buczu została mianowana podharcmistrzynią. Objęła funkcję referentki obozów i kolonii w Głównie Kwaterze Harcerek. Ø Okupację niemiecką spędziła w Warszawie, podczas gdy jej mąż walczył na froncie zachodnim. Po wojnie wydostała się z Polski przez ‘zieloną granicę’ i osiedliła się w Londynie. Ø Włączyła się w pracę harcerską, mianowana harcmistrzynią. W latach 1950-1957 i 1972-1976 pełniła funkcję Naczelniczki Harcerek a od 1977r. Wiceprzewodniczącej ZHP pgK. Ø W 1969r. była komendantką Zlotu Harcerek w ramach I Światowego Zlotu ZHP pgK, pod Monte Cassino. Ø W pracy harcerskiej duży nacisk kładła na znajomość i ochronę przyrody. Dbała o wysoki poziom kształcenia instruktorek. Każdą instruktorkę pragnęła poznać osobiście. W tym celu zainicjowała w Organizacji Harcerek korespondencyjny kurs podharcmistrzowski i osobiście odwiedzała wszystkie chorągwie. Ø W czerwcu 2007r uroczyście obchodziła w gronie harcerskim stulecie urodzin. Pełny życiorys . . . |
|
Hm. Władysława z Hermaszewskich Seweryn Spławska |
|
|
|
Ø Władysława z Hermaszewskich Spławska urodziła się w Małyńsku na Wołyniu 27go grudnia 1910r. Zmarła 14go listopada 2009r. w Londynie. Ø Do harcerstwa wstąpiła we wrześniu 1928r. W Równem była zastępową, drużynową i od 1930r. hufcową. W sierpniu 1931r. uczestniczyła w cztero-tygodniowym obozie w Szkole Instruktorskiej na Buczu. Ø Wywieziona do Kazachstanu w kwietniu 1940r. Mąż Kazimierz Seweryn został stracony w Katyniu. Ø Jako Komendantka Harcerek w Chorągwi Irańskiej prowadziła pracę harcerską wśród młodzieży ewakuowanej z Rosji wraz z wojskiem. Ø Od 1944r. organizowała pracę harcerską w Wojskowej Szkole Młodszych Oczotniczek w Nazarecie. Ø W 1965r. wróciła do czynnej pracy harcerskiej jako Sekretarka Głównej Kwatery Harcerek w Londynie. W latach 1974-76 była Sekretarzem Generalnym ZHP poza granicami Kraju a następnie, do roku 1980, Naczelniczką Harcerek. Ø Autorka wielu książek z zakresu historii harcerek w ZHP. Pełny życiorys . . . |

|
|
Ø Urodziła się 9 marca 1919r. w Wilnie. Zmarła 3 września 1992r. w Argentynie. Ø Ukończyła gimnazjum i studia pedagogiczne w Wilnie. Ø W 1931r. wstąpiła do drużyny w Wilnie. Ø Deportowana w 1941r. do Uzbekistanu, po amnestii wyjechała przez Iran do Palestyny. Ø Po zakończeniu wojny wyjechała do Anglii gdzie przebywała w obozach w Stowell Park, potem w Darlingworth Camp w Gloucestershire. Tam prowadziła polską szkołę i przedszkole. Ø Wyjechała do Argentyny we wrześniu 1948r. Ø Razem z mężem bardzo czynnie działała w harcerstwie w okolicach Buenos Aires prowadząc gromady zuchowe i drużynę harcerek a w 1960r. objęła Hufiec Harcerek „Warszawa”. Ø W latach 1963-1965 była Komendantką Samodzielnego Referatu Harcerek w Argentynie. Prowadziła pracę harcerską na terenie Quilmes. Ø Mianowana harcmistrzynią w 1972 r. przez rok pełniła funkcję Komendantki Chorągwi Harcerek w Argentynie. Ø Była wzorem pełnej poświęcenia instruktorki prowadzącej pracę w bardzo trudnych warunkach i przy nienajlepszym zdrowiu. Pełny życiorys . . . |

|
Hm.
Helena Wawak-Drzymulska |
|
![]() |
Ø Urodziła się 6 grudnia 1922r. w Morawskiej Ostrawie w Czechosłowacji. Po jakimś czasie rodzina wyjechała do Francji. Ø W 1932r. wstąpiła do drużyny w Bruay en Artois (Pas de Calais). W 1935r. rodziny wyjechała do Polski. Ø Tuż przed wybuchem II Wojny Światowej Lunia wróciła do Francji, aby przystąpić do egzaminu dojrzałości i tu ją zastała wojna. Ø Wojnę spędziła we Francji działając w konspiracji i pracując w Czerwonym Krzyżu. Ø W 1952r. wyjechała do Australii, wyszła za mąż i osiedliła się w Melbourne. Ø Założyła pierwszą gromadę zuchów w Australii. Ø Prowadziła administrację „Help Poland Live” w okresie Solidarności (lata 80-te). Ø Dom druhny Luni jest zawsze otwarty dla harcerstwa.
Pełny życiorys . . . |
|
|
|
![]() |
Ø Urodziła się 8 września 1928r. w Domaszewiczach w ziemi nowogródzkiej. Zmarła 5 września 2006r. w Australii. Ø Deportowana w 1940r. wraz z rodziną do Rosji; po amnestii wyjechała przez Teheran do Indii gdzie wstąpiła do drużyny harcerskiej. Ø Szkołę ukończyła po wojnie w Anglii, następnie wyjechała do Rzymu gdzie wstąpiła do zakonu Sióstr Zmartwychwstanek. Śluby zakonne złożyła w 1952r. Ø Po 10 latach wróciła do pracy w północnej Anglii i włączyła się ponownie do pracy harcerskiej. Była współzałożycielką Hufca „Kaszuby”. Ø W 1974r. została skierowana przez władze zakonne do pracy w Australii. Ø Ukończyła studia pedagogiczne i prowadziła szkołę polską w Adelaide. Napisała serię książek dla dzieci polskich szkół sobotnich w Australii. Ø Czynnie działała w harcerstwie. Jeździła na obozy. Miała piękny, melodyjny głos i potrafiła rozśpiewać gromadę. Ø Do swego białego, zakonnego habitu z dumą przypinała harcerski krzyż z czerwoną podkładką harcmistrzyni.
Pełny życiorys . . . |

|
|
Ø Urodziła się 5 grudnia 1914r. w Rüntke w Niemczech. Zmarła w 1997r. we Francji. Ø Kiedy była dzieckiem, rodzina przeniosła się do Francji, gdzie ojciec został górnikiem Ø Po ukończeniu szkoły podstawowej wyjechała na dalszą naukę do Polski gdzie ukończyła seminarium nauczycielskie. Ø Wstąpiła do harcerstwa w 1930r. do drużyny prowadzonej przez hm Józefinę Łapińska. Korzystała ze szkolenia na Buczu. Brała udział w jubileuszowym Zlocie w Spale w 1935r. Ø Po otrzymaniu pracy nauczycielskiej w Belgii w 1935r. prowadziła tam hufiec i zuchy. W Belgii poślubiła Czesława Baja. Ø Po wybuchu wojny przeprowadziła się z rodziną do Francji gdzie stale zajmowała się pracą harcerską. Ø Od 1971r. była instruktorką szkoleniową Chorągwi Harcerek we Francji, a w 1981r. zastępczynią Komendantki Chorągwi. Ø Pięknie śpiewała, była zawsze uiechnięta, życzliwa i gotowa pomóc w potrzebie. Była przez wszystkich ceniona i lubiana, a przez młodzież kochana. Była czynna niemal do końca swych dni. Pełny życiorys . . . |

Hm. Zofia Balawender Stohandel
![]() |
Ø Urodziła się 20 stycznia 1925r. w Stepaniu, na Wołyniu. Obecnie (2009) mieszka na Kaszubach koło Barry’s Bay, Kanada. Ø W 1940r. wraz z rodziną została wywieziona do ZSRR gdzie pracowała przy wyrębie lasu. Ø Po amnestii przedostała się do Uzbekistanu, skąd wraz z rodziną ewakuowała się przez Persję i Teheran do Valivade w Indiach. Tam prowadziła zbiórki harcerskie, obozy i biwaki dla polskich sierot. Ø W 1947r. wyjechała do Anglii i włączyła się do działalności harcerskiej przy Komendzie Harcerek w Wielkiej Brytanii obejmując funkcję Hufcowej Hufca „Karpaty”. Ø Wyszła za Kazimierza Stohandla i wyjechali razem do Kanady. Tam rozpoczęła pracę harcerską na terenie Kanady jako Komendantka Harcerek w Kanadzie. Ø Pełniła wiele funkcji m.in. Komendantki Chorągwi Harcerek w Kanadzie, Komendantki Zlotu Harcerek na II Światowym Zlocie, Hufcowej Hufca „Watra”, członka Naczelnictwa i Wiceprzewodniczącej ZHP pgK. Ø Obecnie (2009r.) czuwa nad stanicą harcerską „Bucze” na Kaszubach i pracuje nad uporządkowaniem materiałów do Archiwum Harcerskiego Kanady.
Pełny życiorys . . . |
Hm. Zofia Sztejnmler Podkowińska
![]() |
Ø Urodziła się 12 sierpnia 1932r. w Słonimie woj. nowogrodzkie. Obecnie (2009r.) mieszka w Toronto, Kanada. Ø Wywieziona wraz z rodzicami i rodzeństwem z Polski do Niemiec w 1942r. Ø Po wojnie w 1945r. w obozie Geislingen wstąpiła do harcerstwa. Ø W czerwcu 1950r. wraz z rodzicami wyjechała do Kanady gdzie wstąpiła do nowopowstałego 31-go Kręgu Starszoharcerskiego “Tatry”. Ø W 1957r. wyszła za mąż za instruktora harcerskiego phm Stanisława Zbigniewa Podkowińskiego i założyli rodzinę.
Ø
Czynnie udziela się w życiu harcerskim w Kanadzie pełniąc różne funkcje m.in.
Hufcowej Hufca „Watra”, Komendantki Ø Była nauczycielką i kieroweniczką polskiej szkoły w Toronto.
Pełny życiorys . . . |
Hm. Jadwiga Chruściel
![]() |
Ø Mając 16 lat brała udział w Powstaniu Warszawskim a po jego upadku została wywieziona do Niemiec. Po wyzwoleniu obozu jenieckiego wyjechała przez Francję i Anglię do Szkocji. Ø W Szkocji zapoznała się z harcerstwem i w 1947r. złożyła przyrzeczenie. Ø Po przeprowadzce do Londynu prowadziła drużynę wędrowniczek „Jantar” a w 1951r. objęła funkcję Hufcowej Hufca „Bałtyk”. Ø Do Stanów Zjednoczonych wyjechała w 1956r. gdzie włączyła się do pracy harcerskiej m.i. prowadząc przez 3 lata Hufiec Podhale w Nowym Jorku. Ø W okresie 1969-1973 była dwukrotnie wybrana Komendantką Chorągwi. Ø Opracowała i wydała szereg podręczników: „CO drużynowa zuchów powinna wiedzieć”, „Wędrowniczki”, „JAK prowadzić drużynę harcerek”, „Sprawności Harcerek”, „Tropicielka”. Ø Obecnie (2009r.) mieszka w Nowym Jorku i stale wspiera pracę harcerską na swoim terenie służąc pomocą i dobrą radą.
Pełny życiorys . . . |
Hm. Wanda Kamieniecka-Grycko
![]() |
Ø Wanda Kamieniecka urodziła się w Warszawie 5 września 1910r. Zmarła 18 kwietnia 1999r. w Kalifornii, Stany Zjednoczone. Ø Do ZHP wstąpiła w 1924r. do 15. Warszawskiej Drużyny Harcerek im. Tomasza Zana, przy Gimnazjum im. Emilii Plater. Przyrzeczenie złożyła w 1926r. Ø Od 1930r. była drużynową 26 WDH na robotniczej Pradze. Ø W 1935r. w czasie Jubileuszowego Zlotu ZHP w Spale, kierowała zaopatrzeniem żywnościowym całego Zlotu a zaraz po zlocie wzięła ślub z instruktorem Stanisławem Grycko. Ø Ukończyła studia archeologiczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1938r. Ø Po wybuchu wojny ewakuowana do Lwowa. Po powrocie do Warszawy w listopadzie 1941 r. włączyła się do konspiracyjnej pracy harcerskiej jako Okręgowa Warszawskiej Chorągwi Południe, a od jesieni 1942r. (po przejściu Hm Rzp Jagi Falkowskiej do Komendy Głównej AK) Komendantka Chorągwi Warszawskiej. Ø Po upadku Powstania Warszawskiego prowadziła internat dla dzieci w Poroninie koło Zakopanego. Jednocześnie była członkinią ostatniej tajnej Głównej Kwatery Harcerek w Polsce. Ø W połowie stycznia 1947r. przeszła przez zieloną granicę i połączyła się z mężem w Londynie. Do września pracowała w Głównej Kwaterze Harcerek. Ø Po wyjeździe na emigrację do Chicago mianowana w styczniu 1948r. delegatką Naczelnictwa ZHP na teren Stanów Zjednoczonych. Ø W 1952 r. została Przewodniczącą Okręgu ZHP w St. Zj. Ameryki. Ø Od 1957-1975 była etatowym pracownikiem Girl Scouts of America w Kalifornii. Organizowała i kierowała pracami obszaru De Anza – San Gorgonio. Na amerykańskim mundurze nosiła polski Krzyż harcerski. Ø Niezależnie od pracy zawodowej u skautek amerykańskich, pracowała społecznie wśród Polonii kalifornijskiej. Ø Od 1975-81r. była hufcową Hufca „Mazowsze” w Los Angeles i San Francisco. Ø W latach 1989, 1991 i 1992 prowadziła korespondencyjny kurs podharcmistrzyń z ramienia Głównej Kwatery Harcerek ZHP p.g.K. Ø Wytrwała i ofiarna, pozostała do końca wierna ideałom harcerskim. Pełny życiorys . . . |
Hm.
Krystyna Krasińska Bryniarska
![]() |
Ø Urodziła się 7go sierpnia 1920r. w Czortkowie, woj. Tarnopolskie ( Kresy południowe Polski). Obecnie (2009r.) mieszka w Coventry, Anglia. Ø W 1931r. wstąpiła do 2-ej drużyny harcerek im Wandy Umińskiej, w Chorągwi Lwowskiej. Ø 10 lutego 1940r. wraz z rodzicami i siostrą wywieziona na Syberię. Ø Po amnestii w 1941r. wyjechała z Rosji przez Persję na Środkowy Wschód. Ø Tam wstąpiła do wojska. Po kursie zaopatrzenia i transportu została przydzielona do 316 Kompanii Transportowej P.W.S.K. z którą wyjeżdża na front włoski. Ø Po wojnie zamieszkała w Anglii gdzie wyszła za mąż i założyła rodzinę. Ø W harcerstwie udzielała się na terenie Coventry gdzie założyła dwie gromady zuchowe. Ø W 1962r. została pierwszą hufcową Hufca Harcerek „Mazowsze” w środkowej Anglii. Ø Stale pomaga przy Hufcu Mazowsze. Kocha Harcerstwo bo przez nie służy Bogu, Polsce i Bliźnim.
Pełny życiorys . . . |
![]() |
Ø Bakcyl harcerski połknęła będąc na wakacjach w 1939r ale do harcerstwa wstąpiła dopiero w Afryce w 1942r. Ø Wywieziona z rodziną do Rosji w 1941r. po amnestii wyjechała przez Teheran do Afryki. Ø Do Anglii przyjechała w 1948r. Pracowała w administracji, była katechetką w polskiej szkole. Ø W Londynie poślubiła harcerza Stanisława Golińskiego. Ø Prowadziła wiele kursów kształcenia funkcyjnych w hufcu, chorągwi i przy Głównej Kwaterze Harcerek. Ø Była Hufcową Hufców Tatry i Bałtyk. Ø Była Komendantką Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii i Europie. Ø Pełniła różne funkcje w Naczelnictwie. Ø Obecnie (2009r) mieszka w Londynie.
Pełny życiorys . . . |
![]() |
Ø Urodziła się 11go czerwca 1939r. we Lwowie. Obecnie mieszka w Huddersfield w Anglii. Ø Wraz z mamą opuściła Polskę i poprzez Czechy, Austrię i Francję przyjechała do Anglii, gdzie połączyły sę z ojcem który był członkiem polskich sił zbrojnych.. Ø Skończyła Farmację na Uniwersytecie w Manchester. Ø W harcerstwie jest od 15-go roku życia. Ø Była pierwszą Hufcową Hufca harcerek „Kaszuby” obejmującego tereny w północnej Anglii. Ø W 1967r. wyszła za mąż za Wacława Mańkowskiego z którym założyła rodzinę. Ø W latach 1974-76 pełniła funkcję Komendantki Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii. Ø Druhna Hanka jest wzorem pracowitej i ideowej instruktorki, która trwa ciągle na służbie harcerskiej.
Pełny życiorys . . . |