Hm. Helena Drzymulska „Lunia” (z d. Wawak)

Druhna Helena Drzymulska była założycielką pierwszej gromady zuchów w Australii. Prowadziła administrację „Help Poland Live” w okresie Solidarności.

6.12.1922 Druhna Helena urodziła się w Morawskiej Ostrawie w Czechosłowacji. Po jakimś czasie jej rodzina wyjechała do Francji.

W 1932r. kiedy miała 10 lat, złożyła przyrzyczenie w Lens, Francji, na ręce Komendantki Chorągwi Druhny Niedźwieckiej. Należała do drużyny w Bruay en Artois (Pas de Calais).

W 1935r. jej rodzice wrócili do Polski i druhna Helena zobaczyła po raz pierwszy Polskę. Dlatego, że większość młodości spędziła we Francji, wróciła do Francji aby zdać maturę (baccalauréat). Miała wrócić do Polski po zdaniu matury, ale wybuch wojny spowodował, że musiała zostać we Francji przez całą wojnę. Musiała dawać sobie radę sama bo dwóch starszych braci zapisało się do wojska. Znalazła pracę w Konsulacie polskim i wypisywała paszporty.

W 1940r. roku pojechała na południe Francji, bo Niemcy zbliżali się. Pojechała drogą do Anvers, gdzie urzędował wówczas Rząd Polski. Potem ewakuował się do Perigueux (niedaleko Toulouse) do schroniska prowadzonego przez Polski Czerwony Krzyż. Przez dwa lata była sekretarką w administracji Czerwonego Krzyża.

Uczyła się w polskim gimnazium w Alpach w Villard-de-Laus (Grenoble), gdzie zdała maturę po polsku. Po maturze, pojechała do Lyons. Brała udział w POWN w konspiracji. Jej pseudonim był „Lunia” – od Helunia.

Czarna policja aresztowała brata i wysłała go do obozu internowania w Pau. W tym okresie wojny nosiła grypsy (papiery zaszyfrowane z wiadomościami) dla brata i dla innych Polaków w konspiracji.

Po zakończeniu wojny pracowała dalej dla Czerwonego Krzyża we Francji aż do chwili zapisania się na uniwersytet gdzie studiowała literaturę. Warunki były ciężkie, utrzymywała się z pracy w biurach jako stenografka. Rodzice nadal mieszkali w Polsce. Udzielała się w harcerstwie i w Komitecie Studentów Polskich. Pewnego dnia, jechała na spotkanie komitetu studentów w mundurze harcerskim. Na spotkaniu bratniaków studenckich młody mężczyzna zaczął rozmowę z druhną takimi słowami:  „A to druhna też harcerką!”. Ten młody Polak to był druh Drzymulski.

Wiele zmian nastąpiło w tych pierwszych latach po wojnie i wiele osób emigrowała do krajów bardzo odległych od Europy. Przez IRO, Druh Drzymulski pojechał do Australii w 1950r. a Druhna Helena przerwała studia i pojechała za nim. Płynęła cztery tygodnie statkiem i przypłynęła do Australii w grudniu 1952r. Tam Druhostwo Drzymulscy wzięli ślub  i zamieszkali w Melbourne.

W Australii, Druhna Drzymulska zaczęła pracę harcerską z zuchami. Młodzi rodzice tzw. „rodzina harcerska” spotykali się raz albo dwa razy na miesiąc w Richmond. Tak powstała gromada „Dzieci Podhala” w której były początkowo dzieci od 8 do 15 lat. Dużo chłopców było w tej grupie, więc powstał zastęp harcerzy. Na początku, było około 30 dzieci. Odbywały się kolonie, obozy, zbiórki. Gromada „Dzieci Podhala” występowała w telewizji, w programie „Make A Wish”. Druhna Helena nie mogła śpiewać a chciała nauczyć zuchy śpiewu. Potrzebowała więc aparatu do nagrywania i zdobyła go dzięki „Make A Wish”. Zuchy uczyły się śpiewać z nagrań i cieszyły się z nowej technologii.

W latach 80-tych, w okresie Stanu Wojennego i Solidarności, prowadziła biuro „Help Poland Live”, które koordynowało dotacje na pomoc Polsce. Druhna Helena Drzymulska ptrzymała Order Orła Białego za pracę społeczną (order Polonia Restituta za „Help Poland Live”), Srebrny Krzyż Zasługi z mieczami (który jest wojennym odznaczeniem) i Złoty Krzyż Zasługi za pracę społeczną.

Dom Druhny „Luni” zawsze jest otwarty dla harcerstwa. Książki i materiały pomocnicze zawsze tam można było zaczerpnąć i poradzić się, a gdy Druhna Lunia prowadziła opiekuńczo hufiec w latach 90-tych często było to miejsce spotkań przy legendarnych chrustach.

Opracowała Julia Buras sam., Australia 2009r.

Wrócić do strony "Nasze Instruktorki"