Siostra Jadwiga Wróblewska urodziła się 08.09.1928 roku w Domaszewiczach (ziemia nowogródzka) skąd rodzinę wywieziono do Rosji Sowieckiej w pierwszej deportacji mroźną zimą roku 1940. Ciężko przeżytą zsyłkę zakończyła tzw. „amnestia” i opuszczenie ZSRR wraz z Armią Polską, do której wstąpił jej ojciec. Z matką i braćmi Wackiem i Bogusławem przeszła przez Teheran do Indii, gdzie uczęszczała do gimnazium w Valivade i była bardzo aktywną i popularną harcerką.
Szkołę średnią ukończyła już w Anglii w Stowell Park. Potem wstąpiła do nowicjatu w zakonie sióstr Zmartwychwstanek w Rzymie, gdzie złożyła Śluby Zakonne w roku 1952.
Po 10 latach wróciła do Anglii. Jako zapalona harcerka była współzałożycielką Hufca „Kaszuby” w Oldham. Uczyła w polskiej szkole w Manchester i opiekowała się przedszkolem.
Przez kilka lat wraz z kilkoma siostrami prowadziła zastępczy dom dla dzieci opuszczonych w Sunningdale, Berkshire. W tym czasie zdobyła Oxford University Special Study Diploma In Social Studies, oraz ukończyła roczny kurs w Teologicznym Instytucie Regina Mundi w Rzymie, jak również pogłebiała znajomość języka polskiego, kultury i historii na kursach PUNO (Polski Uniwersytet na Obczyźnie), w Londynie.
|
|
W roku 1974 otrzymała polecenie udania się do Australii,
do Adelaide, gdzie została kierowniczką w polskiej szkole Royal Park.
Tam uzupełniała pedagogiczne studia w Torrens College of Advanced
Education. Przygotowywała młodzież do pierwszej matury z języka
polskiego w 1976 roku. Była członkiem Public Examination Board i
prowadziła ustne egzaminy z języka polskiego, również w Strathmont
College of Further Education. Była żywo zaangażowana w ruch krzewienia
wielokulturowości na terenie Australii. W 1977 roku została mianowana
nauczycielką języka polskiego i kultury polskiej w Woodville High
School. Znalazła również czas na napisanie serii książek dla dzieci
polskich szkół sobotnich w tej części świata, które zostały zatwierdzone
przez australijskie władze edukacyjne. Jednocześnie przez wiele lat
nadal pracowała czynnie w harcerstwie. Wakacje najchętniej spędzała z młodzieżą harceską lub ministrantami. W pamięci wielu obozowiczów utrwalił się jej obraz zawsze zwinnej, białej sylwetki na tle obozowych namiotów, zielonych zarośli czy eukaliptusowego buszu. Była obdarzona ładnym, melodyjnym głosem, którym pięknie chwaliła Stwórcę. Potrafiła z łatwością rozśpiewać w ciągu kilku minut całą obozową ferajnę, a zasobem niewyczerpanych pomysłów urozmaicić każdą grę, ćwiczenie czy łamigłówkę. Do swego białego, zakonnego habitu z dumą przyczepiała harcerski krzyż z czerwoną podkładką harcmistrzyni. |
|
Styczeń 1974. Obóz w Hindmarsh Island w Adelaide. Siostra Jadwiga z Alą i Jurkiem Tabor. |
Rok 1992. Siosrta Jadwiga w kursantkami i komendą Kursu Drużynowych „Uderzmy w Głąb” w Hobart na Tasmanii.
|
Siostra Jadwiga odeszła na wieczną wartę 5-go września 2006 roku. Spoczęła na Cmentarzu w Keilor żegnana z głębokim żalem przez harcerstwo w Australii.