Ø   Urodził się w 19-go maja 1896r. w Dąbrowie Górniczej. Zmarł 14-go stycznia 1984r. w Londynie.

Ø      Jako uczeń gimnazjum w Kijowie kierował tajną polską organizacją samokształceniową, i w ten sposób zetknął się z tajnym harcerstwem, do którego wstąpił 20-go lutego 1915r., szybko awansując  na przybocznego Naczelnika Harcerstwa Polskiego w Kijowie, Stanisława Sedlaczka. W 1918r. był delegatem na Zjazd połączeniowy ZHP w Lublinie.

Ø      W lipcu 1917r. zgłosił się na ochotnika do 1 Korpusu Polskiego generała Dowbora-Muśnickiego; a w 1920 w czasie wojny polsko-bolszewickiej jako oficer pracował w wywiadzie i dowodził harcerską grupą dywersyjną działającą na tyłach Armii Czerwonej.

Ø      W 1919r. zdał egzamin dyplomowy w Kijowskim Instytucie Handlu Zagranicznego, a w 1924r. ukończył ekonomię na Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie.

Ø      W latach 1921 – 1924 był Naczelnikiem Harcerzy. Wielokrotnie reprezentował ZHP na międzynarodowych konferencjach i kursach skautowych. Został mianowany jednym z pięciu pierwszych harcmistrzów w 1924r., a w grudniu 1927r. otrzymał stopień Harcmistrza Rzeczypospolitej.

Ø      W latach 1925 – 1939 prowadził społecznie ośrodek dokumentacji i biuro studiów „Porozumienie Antykomunistyczne”. Za tę działalność władze sowieckie wydały na niego wyrok śmierci.

Ø      W latach 1930-1939 był w opozycji wobec władz harcerskich, którym zarzucał zbyt ścisłe związanie Związku z obozem rządowym.

Ø      Podczas okupacji zajmował się antykomunistyczną działalnością wywiadowczą współpracując z Komenda Główną AK. Rownocześnie stworzył i był członkiem konspiracyjnej organizacji harcerskiej „Hufce Polskie”. Za męstwo w Powstaniu Warszawskim przyznano mu krzyż Virtuti Militari.

Ø      Poszukiwany przez NKWD i UB, latem 1945r. przedarł się przez zieloną granicę i został przewieziony do Anglii. Tam używał nazwiska Stanisław Jankowski.

Ø      Na emigracji kontynuował działalność harcerską, społeczną i publicystyczną; był członkiem władz ZHP i współorganizatorem Koła Harcerzy i Harcerek z lat 1910-1945 oraz Harcerskiej Komisji Historycznej

Ø      Był autorem wielu podręczników i publikacji harcerskich – m.in. „Gawędy z Drużynowym” i „Życie Radosne”. Używał pseudonimu „Chudy Wilk”.

Ø      Był człowiekiem prawym, słownym, obowiązkowym, o silnym charakterze i ogromnej energii. Miał zmysł organizatorski. Piętnował zło i wzywał do mnożenia dobra. Całe życie kierował się harcerską ideą służby Bogu, Polsce i bliźnim.

Pełny życiorys . . .

Hm. Leonidas Kliszewicz
 

Ø   Urodził się 19 stycznia 1919r. w Łoszniowie pow. Trembowla woj. tarnopolskie. Zmarł 9 grudnia 2009 r. Pochowany w Nottingham.

Ø   Wstąpił do harcerstwa 20 września 1930r.

Ø   W 1937r. rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Lwowskim

Ø   Wybuch II Wojny Światowej przerwał mu studia i zmusił do krótkiej służby w Armii Czerwonej, a następnie do pracy przymusowej w sowieckich kołchozach.

Ø   W 1943r. prowadził Kręg Starszoharcerski w 1-szym Pułku Ułanów Krechowieckich.

Ø   Po przebyciu kampanii włoskiej znalazł się w Anglii i osiadł w Nottingham.

Ø   Był Hufcowym Hufca “Wrocław” w latach piędziesiątych do 1962r. Od 1963r. przez 10 lat pełnił funkcję Komendanta Chorągwi Harcerzy Wielkiej Brytanii.

Ø   Przez wiele lat pełnił funkcję Przewodniczącego Okręgu Wielkiej Brytanii i Kierownika Centralnej Stanicy Harcerskiej Fenton.

Ø   Był wieloletnim członkiem Naczelnictwa i Wice-Przewodniczącym ZHP.

Ø   Nauczyciel z zawodu, pełnił różne funkcje w polskich organizacjach społecznych.

Ø   Był oddany Sprawie Polskiej; był człowiekiem sumiennym, sprawiedliwym, obowiązkowym i spokojnym.

Pełny życiorys . . .

Hm. Florian Marciniak
 

Ø   Urodził się 4 maja 1915r. w Gorzycach koło Czempinia. Zamordowany 20 lutego 1944r. w obozie koncentracyjnym Gross-Rosen.

Ø   Gimnazjum i uniwersytet skończył w Poznaniu.

Ø   Od młodych lat należał do harcerstwa gdzie pełnił różne funkcje. Był najmłodszym harcmistrzem w ZHP, zdobywając ten stopien w wieku 23 lat.

Ø   W latach 1937-38 pełnił funkcję zastępcy Komendanta Harcerskiej Szkoły Instruktorksiej w Górkach Wielkich koło Skoczowa.

Ø   Od 8 września 1939r. pełnił funkcję Komendanta Wojennego Pogotowia Harcerzy w Warszawie.

Ø   27 września 1939r. otrzymał nominację na Naczelnika „Szarych Szeregów”. Pełnił tę funkcję aż do chwili aresztowania 6 maja 1943r.

Ø   Wywarł duży wpływ na program wychowawczy i plany działania Szarych Szeregów. Wprowadził zasadę „wychowania przez walkę” w ramach programu „Dziś – Jutro – Pojutrze”.

Ø   11 listopada 2006r. został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

Pełny życiorys . . .