Pułkownik Dyplomowany WP
Urodził się 7 listopada 1898r. na Wołyniu w Stepaniu (pow. Równe). Był członkiem tajnego skautingu polskiego. W 1915r. był drużynowym III Kijowskiej drużyny harcerzy i członkiem Naczelnictwa Harcerstwa na Rusi i w Rosji. Podczas I Wojny Światowej był żołnierzem tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie i był komendantem Wojskowego Oddziału Harcerskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 35 Pułku Piechoty, a w lecie 1920r. był dowódcą plutonu w 7 Pułku Piechoty Legionów. Do 1926r. był przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu VI we Lwowie i był oficerem WP w 9 Pułku Piechoty. Od 1927r. do 1929r. był dowódcą plutonu w szkole podoficerskiej. W 1934r. ukończył Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie, gdzie był później, w latach od 1936r. do 1939r., wykładowcą w stopniu majora dyplomowanego. Od 1934r. do 1936r. był oficerem sztabu 11 Dywizji Piechoty.
Podczas kampanii w 1939r. był oficerem operacyjnym Grupy Operacyjnej w Armii Odwodowej „Prusy”. W zimie 1939/1940r. przedostał się na Węgry. Uciekł z obozu w którym został internowany i przedostał się na Bliski Wschód. Tam pełnił funkcję szefa Oddziału III w sztabie Armii Polskiej na Wschodzie, a następnie szefa Oddziału III Operacyjnego dowództwa 2 Korpusu w Iraku i podczas kampanii we Włoszech. Wszystkie konferencje przed natarciami, włącznie z planowaniem bitwy o Monte Cassino odbywały się w biurze szefa Oddziału III Operacyjnego.
W październiku 1941 r. wziął udział w Konferencji Harcerskiej w Tel-Avivie i został Przewodniczącym Rady Starszyzny ZHP na Wschodzie. W lipcu 1942r. na Walnym Zjeździe ZHP na Środkowym Wschodzie został Przewodniczącym Rady ZHP na Środkowym Wschodzie (później ZHP na Wschodzie) i pełnił tę funkcję do listopada 1948r. Praca na terenie Środkowego Wschodu skupiała się w środowiskach w Iranie, Iraku, Afryce, Indiach i Palestynie.
W czerwcu 1943r. stan liczbowy przy zaokrągleniu cyfr i uwzględniając dane nie skontrolowane przekraczał 5000 ludzi. Praca harcerska, którą kierowała Rada i Komendant ZHP, obejmowała trzy odcinki:
1. Starzse harcerstwo instruktorów służących w wojsku.
2. Młodzież harcerską i gromady zuchowe znajdujące się na terenie uchodźstwa cywilnego.
3. Młodzież przebywająca w Szkołach Junackich.
 |
|
Zasięg Organizacyjny ZHP na Wschodzie |
Członkowie Rady jak i 95% instruktorów znajdywali się w szeregach Armii. Rada i Komendant ZHP prowadzili swą pracę za zezwoleniem i poparciem Dowódcy Armii na Wschodzie w ścisłym i w zgodnym porozumieniu z Przedstawicielami Władz Administracji Cywilnej i Szkolnej. Władze szkolne w trosce o dzieci i młodzież pozbawioną domu i rodziny, zwróciły się do Rady ZHP z żądaniem utworzenia ośrodków kierowniczych pracy harcerskiej dla Afryki, Indii, Iranu i Palestyny przez odkomenderowanie doświadczonych instruktorów do zorganizowania i pokierowania ruchem harcerskim na tych terenach.
W lutym 1946r. hm. płk dypl. Stanisław Sielecki został wybrany Wiceprzewodniczącym ZHP a od 4go marca 1951r. był Przewodniczącym ZHP poza granicami Kraju aż do śmierci 7go września 1952r.
Hm. płk dypl. Stanisław Sielecki był Kawalerem Orderu Virtuti Militari V Klasy. Został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Walecznych i wieloma innymi odznaczeniami.
Zmarł w Londynie 7 września 1952r. Pochowany na Cmentarzu Brompton Cemetary w Londynie. Napis na grobie:
TU SPOCZĄŁ
W DRODZE DO OJCZYZNY
Ś†P
PŁK DYPL. STANISŁAW SIELECKI
ODZNACZONY VIRTUTI MILITARI
KRZYŻEM NIEPODLEGŁOŚCI Z MIECZAMI
WIELOMA INNYMI, SZEF ODDZ. OPERACYJNEGO
2 POL. KORPUSU, PRZEWODNICZĄCY ZHP
ZMARŁ W LONDYNIE DNIA 7 9 1952
KOCHAŁ BOGA POLSKĘ I LUDZI
R.I.P.
Powyższy życiorys był napisany na podstawie informacji zawartych w następujących wydawnictwach i dokumentach:
· Związek Harcerstwa na Wschodzie z dziejów harcerstwa na obczyźnie1940 - 1946 Tadeusz Truchanowicz (1987r. Harcerska Oficyna Wydawnicza w Krakowie)