Hm. Anna Mazurek
Anna Maria Mazurek urodziła się
26.VII.1907 r. we Lwowie. Na Uniwersytecie Jana Kazimierza ukończyła wyższe
studia w zakresie geografii pod kierunkiem
słynnego profesora E. Romera, inicjatora polskich atlasów geograficznych. Była
autorką prac z zakresu osadnictwa na Podolu.
Po uzyskaniu magisterium z pedagogiki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie Mazurek była profesorką gimnazjów lwowskich. Znała język niemiecki i francuski.
Do harcerstwa wstąpiła 2.V.1921 r. do I drużyny im. E. Plater we Lwowie. Przyrzeczenie złożyła 3.V.1927 r. Biorąc czynny udział w życiu drużyny, obozach i kursach, zdobywała kolejne stopnie i pełniła potrzebne funkcje. W 1932 r. prowadziła drużynę drużynowych w Stanisławowie, potem była członkinią komendy hufca „Kujawy". W tym okresie nie podejmowała odpowiedzialnych funkcji ze względu na intensywne studia uniwersyteckie.
Uczestnicząc w Jubileuszowym Zlocie ZHP w Spale w 1935 r. pełniła funkcję sekretarki Komendy Chorągwi Lwowskiej.
Z wybuchem wojny w 1939 r. czynna była w Armii Krajowej jako kurierka z przyznanym stopniem podporucznika. W czasie okupacji, w ramach służby Pogotowia Harcerek w dziedzinie oświaty i kultury narodowej, Mazurek działała w tajnym nauczaniu.
Przez Komendantkę Chorągwi Lwowskiej została mianowana harcmistrzynią w 1943 r.
Aresztowana przez Gestapo, z dwiema siostrami, od 2.X.1943 r. do 15.VIII.1944 r. przebywała w obozie koncentracyjnym Oświęcim, a od 17.VIII.1944r. – do 27.IV.1945 r. w obozie Ravensbrück. Należała do działającej tam konspiracyjnej drużyny harcerek "MURY" jako zastępowa[1].
15 kwietnia 1945 r. przyszła wolność.
Po wyjściu z obozu Ravensbrück w brytyjskiej strefie okupacyjnej, Mazurek rozpoczęła pracę nauczycielki w obozie polskich uchodźców Wolterdingen w gimnazjum zorganizowanym dla młodzieży wywiezionej przez Niemców do pracy. Były tam 2 drużyny męskie i 1 żeńska. Mazurek, będąc w stopniu instruktorskim, została hufcową w Wolterdingen i Fallingbostel. Potem była członkinią Komendy Chorągwi i kierowniczką stanicy w Wolfshagem.
W 1948 r. Anna Mazurek wyemigrowała do Kanady. Pracowała jako pielęgniarka w Baker Memorial Sanatorium w Bowness Calgary, Alberta. Po nawiązaniu kontaktów harcerskich, utrzymywała stały kontakt osobisty z Komendantką Chorągwi Harcerek w Kanadzie i od 1952 r. z zastępem instruktorek "Płomienie" w U.S.A. Od 1957 r. do 1960 r., jak na to pozwalało jej zdrowie, opiekowała się jednostkami harcerskimi w Calgary. W zakresie pracy społecznej prowadziła sekcję samokształcenia w Federacji Kobiet Polskich w Kanadzie.
Wokół swego otoczenia Anna Mazurek nawiązała liczne przyjaźnie, między innymi z poetką Klarą Woloshyn, która po śmierci Anny Mazurek 8 lipca 1990 r. była wykonawczynią jej testamentu. Anna chciała być spopielona tak jak jej dwie siostry zamordowane i spopielone w Oświęcimiu.
Uroczystości pogrzebowe poprzedzone Mszą św. odbyły się w Polskim Katolickim Kościele 13 lipca 1990 r.
W miejscowej prasie: "Calgary Sun", "Calgary Herald" i "The Weekły Newsmagazine" ukazały się wzmianki o Annie Mazurek zasłużonej w walce o wolność swej Ojczyzny, i że mimo lojalności i wdzięczności wobec kraju swego zamieszkania "...Mazurek could never leave her love of Poland..."
źródła
Archiwum GKH-rek ZHP p.K. Londyn
Harcerki 1939-1945, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, PAN, Warszawa 1983 s. 583
Harcerki 1959-1945, Relacje-Pamiętniki, ” ” ” 1985 s. 813
SKAUT Koła Harcerek i Harcerzy lat Dawnych Nr. 11.I.1970
” ” ” ” Nr. 18-19, maj 1975
Mrs K. Woloshyn, list do redaktorki „Węzełka" H. Śledziewskiej, o śmierci A. Mazurek
[1] O harcerkach w hitlerowskich obozach koncentracyjnych obszerne wiadomości zawiera książka „Harcerki 1939-1945” Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1983 i „Harcerki 1939-1945, Relacje pamiętniki”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1985 s. 812.
Źródło: INSTRUKTORKI Organizacji Harcerek ZHP poza Krajem po drugiej wojnie światowej, hm Władysława Seweryna Spławska, Główna Kwatera Harcerek, Londyn 2004r.