Hm. Barbara Starzyńska Zdanowicz
Przed II Wojną Światową mieszkała z rodziną w Warszawie. Urodziła się 22-go listopada 1930r. w Turku w województwie Łódzkim. Wychowana była w duchu głębokiej wiary i patriotyzmu. Ojciec jej był posłem na Sejm w latach 1930-1934. W Warszawie pracował w służbie administracji państwowej a następnie został przeniesiony do województwa Stanisławowskiego. Miał on tu kontakty służbowe z Wojewodą Śląskim, Dr Michałem Grażyńskim – Przewodniczącym ZHP w II Rzeczypospolitej. Nigdy nie przypuszczała, że kiedyś w dalekiej przyszłości będzie miała zaszczyt noszenia jego białego sznura na jej mundurze harcerskim.
Po kampanii wrześniowej i wkroczeniu wojsk sowieckich do Polski brat jej przekroczył granicę rumuńską udając się do Francji w drodze do tworzącego się tam wojska polskiego pod komendą Generała Władysława Sikorskiego (1940r.) Ojciec jej w tym samym czasie został aresztowany i wywieziony w głąb Rosji. Ona z Matką zostały deportowane w lutym 1940r. do Kazachstanu blisko granicy Mongolii. Świat beztroskich lat dziecięcych został jej brutalnie odebrany.
W 1942r. po amnestii przewiezione zostały przez Persję (obecnie Iran) i Środkowy Wschód do osiedla dla uchodźców w Koja w Ugandzie. Tu kontynuowała przerwaną naukę w polskich szkołach w osiedlach Massindi i Tengeru. Uczęszczała do Gimnazjum Ogólno-Kształcącego i Liceum Humanistycznego im. Stefana Batorego w Tengeru. 10-go grudnia wstąpiła do Harcerstwa Polskiego, składając Przyrzeczenie na ręce hm Romualda Rzędziana. Ojciec jej, który również po amnestii zgłosił się do wojska polskiego w Rosji, został odkomenderowany do polskich osiedli uchodźczych w Afryce – Koja-Massindi i Tengeru – na stanowisko Referenta Kulturalno-Oświatowego. Brat jej ewakuowany do Anglii w 1940r. po upadku Francji służył nadal w I Dywizji Pancernej Generała Stanisława Maczka. Po przeszkoleniu został zrzucony do Polski w maju 1944r. jako Cichociemny i skierowany do dalszej służby w Armii Krajowej. Opuścił Polskę w grudniu 1947r. W 1948r. cała rodzina połaczyła się w Anglii.
W 1949r. Barbara Straszyńska wyjechała do polskiego gimnazjum w Stowell Park koło Cheltenham, aby kontynuować naukę. Otrzymała świadectwo maturalne. Wychowawczynią jej była hm Natalia Duffekowa. Następnie skończyła 3-letnie studia w Nottingham and District Technical College (dzisiejsze Nottingham University). W 1952r. zdobyła „Diploma in Textiles”. Rozpoczęła pracę zawodową na stanowisku kolejno projektantki, menadżera, inspektorki-konsultantki w firmie Marks & Spencer. W 1954r, wyszła za mąż i założyła rodzinę. Prowadziła własne przedsiębiorstwo w latach 1957-1990 do chwili przejścia na emeryturę.
Harcerstwo jest jej pasją życiową. W ZHP działającym poza granicami Kraju piastowała odpowiedzialne funkcje wychowawcze. Swą służbę harcerską rozpoczęła w 1942r. w drużynie harcerek im. Emilii Plater w Koja w Ugandzie. Wlatach 1944-1948 w Tengeru prowadziła gromadę zuchową „Bratki”. Uczestniczyła w szkoleniu zuchmistrzów na kolonii zuchowej.
W latach 1948-1949 w obozie polskim w Husbands Bosworth w Wielkiej Brytanii prowadziła gromadę zuchową. Z polecenia ówczesnej Komendantki Chorągwi Wielkobrytyjskiej hm Ireny Mydlarzowej, nawiązała kontakt i rozpoczęła współpracę z angielskimi skautkami. W 1949r. zorganizowała mieszaną gromadę zuchową, którą prowadziła przez cały czas studiów.
Po przerwie na założenie rodziny w 1969r. wróciła do czynnej służby harcerskiej w Hufcu Harcerek „Wawel”. Prowadziła zuchy. W 1970r. została mianowana p.o. Hufcową Hufca „Wawel” a następnie Hufcową. Funkcję tę pełniła przez 15 lat do 1985r. W 1978r. została mianowana Komendantką Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii i pełniła tę funkcję 10 lat do października 1988r. Praca w Chorągwi Harcerek wymagała ustawicznego poczucia odpowiedzialności za dobro ZHP, Organizacji Harcerek i powierzonej jej młodzieży harcerskiej. Harcerstwo to wielka gra, która obejmuje całe nasze życie, a zwłaszcza okres młodości. To właśnie w harcerstwie jest wybitna okazja do przeżycia młodości w szczególny sposób. W Chorągwi Harcerek WB odbywały się kursy kształcenia „Zręby” i „Budowa”, przygotowujące młodzież harcerską do pracy w jednostkach. Odbywały się regularne spotkania i konferencje drużyny instruktorek „Zorza”. Chorągiew Harcerek WB niosła pomoc Polsce wysyłając do domów starców i sierocińców paczki z lekami, żywnością i odzieżą.
Wiele wydarzyło się w Chorągwi WB za kadencji Druhny Basi. W maju 1979r. prowadziła wyprawę do Rzymu na spotkanie z Ojcem Świętym Janem Pawłem II a następnie prowadziła Zlot Chorągwi „Znicz” w Belvoir Castle, Lincolnshire, posiadłości Duke of Rutland, wielkiego przyjaciela Harcerstwa. W maju 1982r. Chorągiew wzięła udział w spotkaniu z Ojcem Świętym Janem Pawłem II w Crystal Palace w Londynie. W tym samym roku na III Światowym Zlocie ZHP w Combain-la-Tour w Belgii pełniła funkcję Referentki do kontaktów ze społeczeństwem w Komendzie Głównej Zlotu i jednocześnie zastępczyni Komendantki Zlotu Harcerek. W 1985r. Chorągiew zorganizowała Zlot Jubileuszowy 75-cio lecia ZHP w Clumber Park w Anglii i Druhna Basia była Komendantką Zlotu Harcerek „Harcerska Dola”. Wybór hasła „Dobrem zwyciężymy zło” i patrona Ks Jerzego Popiełuszki, który za Prawdę oddał swe życie, świadczył, że Chorągiew Harcerek WB na Prawdzie pragnie budować następne ćwierćwiecze ZHP. W dniu 9-go maja 1987r. uczestniczyła wraz z delegacją Chorągwi w uroczystości poświęcenia Tablicy Katyńskiej w Southwell Minster 1988r. Odsłonięcia tablicy dokonali Prezydent R.P. hm Kazimeirz Sabbat i wspomniany wyżej Duke of Rutland. Chorągiew wzięła udział w IV Światowym Zlocie ZHP w Rising Sun, USA.
Jako Komendantka Chorągwi utrzymywała również liczne kontakty brytyjskie, m.in. z Dyrektorem Queen’s Sliver Jubilee Trust, z następcą tronu brytyjskiego księciem Karolem i z Duke of Rutland; brała udział w „Jamin’ 85” i międzynarodowym zlocie skautek brytyjskich w Midlandach „M.A.G.I.C 85”.
Od 9-go października 1988r. do 1-go września 1990r. była Wice Przewodniczącą Zarządu Okręgu Wielkiej Brytanii a następnie była Przewodniczącą Z.O. W maju 1989r. była Komendantką wyprawy Naczelnictwa do Włoch z okazji 45-lecia bitwy o Monte Cassino. Od 10-go maja 1992r. ponownie objęła funkcję Wice Przewodniczącej Z.O., którą pełniła równolegle z funcją Zastępczyni Przewodniczącego Naczelnego Sądu Harcerskiego przy Naczelnictwie ZHP (29.XI.1992 – 6.VIII.1994). W maju 1994r. była Komendantką kolejnej wyprawy Naczelnictwa do Włoch z okazji 50-lecia bitwy o Monte Cassino. Na V Światowym Zlocie ZHP w Clumber Park w lipcu tegoż roku była zastępczynią Komendanta Głównego a w sierpniu została Wice Przewodnicząca ZHP działającego poza granicami Kraju.
13-go sierpnia 2000r. została – jako pierwsza kobieta – wybrana Przewodniczącą ZHP działającego poza granicami Kraju. Funkcję tę pełniła aż do 2006r. Kontynuując ożywioną działalność organizacyjną i reprezentacyjną jej poprzednika hm Bogdana Szwagrzaka, kierowała Związkiem w okresie kiedy Polska stała się członkiem Unii Europejskiej. Jej kadencja rozpoczęła się od złożenia w darze ówczesnemu Papieżowi Janowi Pawłowi II pielgrzymującego tryptyku harcerskiego wraz z modlitwą wszystkich harcerek i harcerzy. Na II Zjeździe Polonii i Polaków z Zagranicy odbywającym się na wiosnę 2001r. w Pułtusku, reprezentowała ZHP działający poza granicami Kraju uczestnicząc we wszystkich uroczystościach i obradach; w Komisji d.s. Oświaty i Młodego Pokolenia mówiła o pracy wychowawczej wśród młodzieży emigracyjnej. W lipcu 2004r. w Okuniewie w sześćdziesiątą rocznicę Powstania Warszawskiego, dokonała otwarcia pierwszego w Polsce zlotu harcerstwa polskiego spoza Kraju – ze Wschodu i Zachodu. W swoim przemówieniu nakreśliła program, jak żyć dla Polski dzisiaj poza Polską. Podczas pielgrzymki zlotowej na Jasną Górę młodzież ślubowała wierność Matce Bożej; jako Przewodnicząca złożyła w imieniu Związku wotum i tekst zaślubin. Podpisała Deklarację Harcerską wspólnie z przedstawicielami wszystkich organizacji harcerskich w Polsce i poza jej granicami. Latem 2006r. odbył się VII Światowy Zlot w Stanach Zjednoczonych. Jako Przewodniczą dbała o jedność ZHP działającego poza granicami Kraju i rozwój przyjaznych stosunków z organizacjami harcerskimi w Kraju i na Wschodzie; a w sprawach wychowawczych kładła szczególny nacisk na współpracę ludzi, opartą na poszanowaniu godności człowieka, zrozumieniu prawdy, i męstwa na codzień.
Poza harcerstwem Druhna Basia udzielała się w różnych okresach w parafii w Nottingham, przy komitecie polskiej szkoły, przy Skarbie Narodowym i Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów.
Obecnie zamieszkuje w Nottingham.
Opracowane na podstawie materialow nadeslanych przez hm B Zdanowicz, marzec 2010r.