Program Kominka "Szlakiem Dzieci Andersa"

Zbiórka Hufca "Bałtyk"

Beavor Lane, 25.lutego 2007 r.

Witam serdecznie naszych gości, uczestników i świadków wydarzeń, któreśmy dzisiaj wspominały a nawet starały się w jakiś sposób wspólnie przeżyć. Cieszymy się z obecności wśród nas (proszę wymienić....)

Proszę wszystkich o powstanie. Do rozpalenia symbolicznego ogniska proszę …………………….

Płonie Ognisko

Już rozpaliło się ognisko

Ta pieśń, którą harcerki na emigracji tradycyjnie rozpoczynają ogniska i kominki od ponad sześćdziesięciu lat, jest zarazem najlepszym wprowadzeniem do dzisiejszej uroczystości. Pieśń ta powstała wśród harcerek, które przeżyły wywózkę w głąb Rosji, przetrwały gehennę Nieludzkiej Ziemi i wraz z Armią Andersa odbyły drogę przez głód, trud, chłód, upały, nędzę i choroby. Jednocześnie pieśń ta przenosi myśl naszą do Kraju ojczystego, do Polski.

O jak daleko

Jednak Ci, którzy zostali wywiezieni nie poprzestali na tęsknocie za rodzinnym domem lecz chcieli walczyć o wolną i niepodległą Polskę.

Pytali się nas

Właśnie w tej piosence śpiewamy o własnym chlebie – chleb, który jest podstawą życia. Prosimy pierwszą grupę o przedstawienie przeżycia waszego świadka, które wam zapadło w pamięć.

Pokaz I

Dziękujemy.

Wywózki dotknęły w szczególności rodziny leśniczych, wojskowych, urzędników, nauczycieli. Wykorzeniły strasznie dużo ludzi, zmuszonych do tułaczki w nieznane.

Z miejsca na miejsce

Proszę następną grupę o pokaz.

Pokaz II

Dziękujemy.

Wiele ludzi wspomina z tych czasów gesty dobroci i solidarności ze strony przypadkowo spotkanego dobrego człowieka.

Ego sum pauper (kanon na 3 głosy)

Zerwanie przez Niemcy tajnego paktu Ribbentrop-Mołotow i rozpoczęcie wojny niemiecko-sowieckiej pozwoliło na zawarcie umowy między rządem polskim i sowieckim. Na mocy tej umowy, Generał Władysław Anders zaczął w Związku Sowieckim tworzyć wojsko polskie. Zgłaszali się Polacy wywiezieni do najdalszych części imperium, pokonując nieraz ogromne odległości pieszo, bez butów i bez grosza.

Choć biedy dwie

Choć rzeczywiście często było źle, jednak Ci, którzy nie poddawali się i zachowali poczucie humoru mieli największą szansę przetrwania.

Czort

Proszę następna grupę o pokaz.

Pokaz III

Dziękujemy.

Armia Andersa wyszła z Rosji idąc drogami, któreśmy dzisiaj bliżej poznały, wraz z dziećmi i młodzieżą. W Syrii działała juz wcześniej Brygada Karpacka dla tych, którzy przybyli z różnych innych stron, aby walczyć o wolną Polskę. Po wyjściu Armii Polskiej z Rosji podporządkowano ją dowództwu gen. Andersa.

Karpacka Brygada

Jak trudno musiało być w tym libijskim piachu kiedy wiał obcy wiatr a serce tęskniło do stokrotek, fiołków, kaczeńców i maków...

Polskie Kwiaty

Prosimy następną grupę o pokaz.

Pokaz IV

Dziękujemy.

Pomimo trudności, harcerstwo na bliskim Wschodzie spełniało bardzo ważną rolę wśród dzieci i młodzieży na Wschodzie, tworząc zastępczą rodzinę i oparty na ideałach harcerskich system wychowawczy.

Jak dobrze nam

Życie po harcersku pomagało ludziom przetrwać.

O wszystkim można wnet zapomnieć

Harcerstwo przywracało nadzieję i wiarę w zwycięstwo.

Kiedy sprzykrzy ci się żyć [czyli: „Harcerskie Gaudeamus”]

Prosimy następną grupę o pokaz.

Pokaz V

Dziękujemy.

Żołnierze Andersa odznaczyli się wielką odwagą i przyczynili się walnie do zwycięskiej Bitwy o Monte Cassino. Wielu odało życie pozostawiając na polu bitwy maki – czerwieńsze bo z polskiej wzrosły krwi...

Czerwone maki („Czy widzisz te gruzy na szczycie...”

Umowy w Teheranie i w Jałcie przypieczętowały podział Europy, który Polska pozostawił Polskę pod władzą narzuconego przez Sowietów komunistyczny reżym. Niektóre „dzieci Andersa” wróciły do Polski i niejednokrotnie były potem prześladowani jako „wrogowie” reżymu; większość jednak pozostała na Emigracji w Wielkiej Brytanii, lub wyjechała do Ameryki, Australii lub Kanady. Wszędzie, jednak, zakładali drużyny i gromady harcerskie, wierząc, że kontynuując służbę Bogu Polsce i bliźnim, przybliżają jasny dzień, kiedy Polska odzyska niepodległość.

Idziemy w jasną

Zbliżamy się do końca naszej uroczystości. Chciałabym w imieniu wszystkich harcerek podziękować naszym gościom − starszym siostrom harcerkom − za udział w naszej zbiórce. Zanim przejdziemy do gawędy, o którą proszę *****, pozwólmy sobie zadumać nad losem ale i zwycięstwem tych, których nazywami dziećmi Andersa.

Po Całej Polsce

Gawęda:

Na Polanie

Już do odwrotu